Het rituele afscheid van je Thaise ouders

afscheid van je Thaise oudersIn Nederland lopen we de deur uit, terwijl je je ouders nog ‘Doei-doei’ naroept. Mocht je iets langer weg gaan, dan geef je ouders nog een extra lange knuffel, zegt zachtjes nog een paar lieve woorden. Misschien rolt er zelfs een traantje langs de wangen naar beneden. Duurt hoogstens vijf minuten. Trek er voor het rituele afscheid van je Thaise ouders er maar minstens het driedubbele voor uit.

Mijn vrouw en ik zitten allebei op onze knieën voor haar ouders. Mijn vrouw plaatst een bord met daarop twee rode enveloppe en witte jasmijn bloemetjes tegen het voorhoofd, prevelt een gebed en geeft vervolgens het bord door aan haar moeder. In de enveloppe zit geld, voor ieder hetzelfde bedrag. Een geschenk van dochter en schoonzoon.

Dan is het mijn beurt

Dan moet ik op mijn knieën bij mijn schoonmoeder komen zitten. Waarom eerst ik? In de oude Thaise cultuur is de man belangrijker dan de vrouw. Zelfs de aangetrouwde man is belangrijker dan de eigen dochter. Ik zou er gek van worden als ik mijn vrouw was, maar die zegt alleen maar ‘het is oude cultuur zulke dingen kun je niet snel veranderen’.

Moeder heeft een reepje wit touw in haar handen. Ze legt er een knoop in en bindt dat vervolgens, terwijl ze een boeddhistisch gebed opzegt, om mijn rechterpols. Terwijl dat gebeurt houdt mijn vrouw me bij elleboog van dezelfde arm vast.  Dan is het de beurt aan vader om het ritueel te herhalen. Die heeft het rituele ‘afscheid van je Thaise ouders nemen’ nog verder uitgebreid.

Afscheid van je Thaise ouders nemen

Wanneer hij klaar is met het witte touwtje om mijn pols te binden, pakt hij mijn hoofd tussen zijn beiden handen. Ik zit in de wai-houding. Hij prevelt een gebed en blaast vervolgens over mijn kruin. Terwijl hij dat doet, verbaas ik me erover hoeveel lucht er nog in de oude baas zit. Om na een seconde of dertig met enige kracht mijn hoofd van zich af te duwen. ‘Bpa’ is het enige woord dat hij zegt. (ga)

thai ceremonyBij mij vrouw is het rituele dagzeggen uiteraard hetzelfde, maar ook zij voegt zelf iets toe. Wanneer vader of moeder klaar zijn, plaatst zij haar handen op de voeten van haar ouders en maakt drie diepe buigingen. Het ziet er erg nederig uit. Als ik later vraag waarom ze dat deed, legt ze uit ‘om vergiffenis te vragen voor de stomme dingen die ik heb gezegd of heb gedaan’. Is dat dan nodig, vraag ik met een vage glimlach? Ik krijg een stomp, want  mijn vrouw is nogal een flapuit, ook tegen haar ouders.

En dan pas weg

Als het ritueel voltooid is lopen we naar de auto die al een minuutje of tien staat warm te draaien om ons naar het vliegveld van Ubon Ratchatani te brengen. Mijn vrouw en ik maken nog een diepe eerbiedige way naar haar ouders. Beiden beantwoorden dat met een knikje. En zo gaan we dan op weg, ruim 20 minuten later dan eigenlijk de bedoeling was, hopend dat we het vliegtuig nog zullen halen. Het is me duidelijk geworden dat je  niet zomaar even tussendoor afscheid van je Thaise ouders neemt.

Geef een reactie