Mina, het onvervulde verlangen

Mina, het zoete Thaise verlangen (1)

Mina, het zoete Thaise verlangen Ze trekt mijn aandacht in Mike’s Plaza in Pattaya. Aha hoor ik vele al denken, in Pattaya ?

Mina heeft haar eigen winkeltje ongeveer in het midden van een lange smalle corridor met rekken volgestouwd met handel. Je vindt het winkeltje niet toevallig, je moet echt op zoek zijn naar iets. Of je moet weten dat Mike’s Plaza een shortcut is naar de wasserij op Second Street.

Het zoete Thaise verlangen

Mina kijkt me aan en begint te glimlachen. Een prachtige lach. Ja, ik weet het, iedereen in Thailand lacht mooi. Ik koop niets van haar, ik wil niets van haar, ik loop daar alleen maar en zij glimlacht, ik glimlach terug, en loop verder. Het is warm in Pattaya en mijn kleren gaan vaak naar de wasserij en iedere keer is Mina daar met een enorme glimlach. Mina , geen naam voor een Thaise vrouw. Toch is Mina er mee gezegend, misschien heeft ze hem zelf wel uitgezocht.

Mina, het zoete Thaise verlangenOp een avond hoor ik van vrienden ineens dat we uitgaan, eten en daarna op stap, chique. Snel loop ik Mike’s Plaza binnen, net om de hoek van mijn hotel. Ik loop wat rond op zoek naar iets nets en schoon om aan te trekken: mijn vakantiepakket aan kleding voldoet niet aan de verwachtingen van die avond. Na tafels vol ‘echte’ merkkleding bekeken te hebben, kom ik voorbij Mina, opnieuw een grote glimlach. Ze trekt me het standje in, duwt me op een laag krukje achter een stapel shirts en pakt een fles water en een beker. Kennelijk zie ik er verhit uit.

Contact in Tinglish

In haar beste Thenglish, wat overigens helemaal niet zo slecht is, vraagt ze me waar ik naar op zoek ben. Ik leg haar uit dat ik een beetje netjes op stap moet en geen passende kleding bij me heb. Ze kijkt me aan en pak twee shirts voor me, zonder te vragen naar de maat of wat ik mooi vind. Verrassend genoeg zijn het niet de duurste of meest schreeuwerige shirts, maar nette polo’s en precies op maat. Geen nep-Ralph Lauren of Hugo Boss, maar echte originele Thaise waar.

Mina, het zoete Thaise verlangenZe trekt bijna mijn shirt over mijn hoofd en laat me passen. Ze is helemaal niet preuts als Thaise, zolang iemand anders maar de kleren uittrekt. Broeken heeft ze niet. Ik word teruggeduwd op mijn krukje en ze verdwijnt uit haar winkeltje en uit het zicht. Even later komt ze terug met een mooie witte linnen broek, bijna dezelfde broek die ik in Nederland heb gekocht voor mijn moeder’s begrafenis. Misschien sentimenteel, maar dat raakt me. Ik raak in de war.

Ik pas de broek en we kletsen even in mijn nieuwe outfit. Ik wil haar betalen voor de broek en de shirts en ze wil alleen geld voor de shirts, de broek moet ik verderop afrekenen, ze wil er niets op verdienen, maar zegt me de prijs die ik maximaal mag betalen. Ik ga op weg naar mijn afspraak, vol verwachting en al een beetje van Thaise verlangen op mijn lippen.

(wordt vervolgd)

Geef een reactie