Tagarchief: Bardame

Thaise barvrouwen, wat is daar mis mee?

Thaise barvrouwenDie vraag kwam ik al surfend over de Thaise forums tegen. “Wat is er mis met Thaise barvrouwen?” De man die de vraag stelde had net net een nieuwe Thaise vriendin ontmoet. Uit de bar. Uiteraard. 

Ik schat dat het merendeel van de Thaise vrouwen in Nederland en België uit de bar komen. Een gogo-bar, of een gewone bar waar ze werken als freelancers. Misschien ook wel een paar uit de seks-massagesalons. Moet trouwens wel altijd lachen als je ze vraagt wat ze in de bar doen. Het zijn allemaal schoonmakers. Die bars moeten wel heel schoon zijn met zoveel schoonmaaksters.



Isaan

Op zich is het niet gek dat je Thaise vrouwen in een bar ontmoet. In Nederland ontmoet je ook vaak vrouwen in een bar. En Thaise vrouw  in een restaurant of in een park aanspreken is een stuk lastiger.

Zeker omdat de meeste vrouwen uit de Isaan (het Thaise platteland) geen goede opleiding hebben genoten en dus gebrekkig Engels spreken. Het zijn vooral de vrouwen uit de Isaan die een westerse man zoeken.

Thaise barvrouwenDe middenklasse Thai, die de universiteit heeft doorlopen en een goede baan heeft, zit niet op zo’n farang (Thai voor westerling) te wachten, Sterker nog, er wordt door die Thai op de farang neergekeken. Vermoedelijk omdat ze dan gezien worden als meisje van het platteland en dus uit de bar.

De vrouwen uit de Isaan hopen in Europa op een beter leven. En meer geld om hun naaste familie financieel te verzorgen. Dat is de belangrijkste reden om een westerling aan de haak slaan. Soms komt daar liefde bij, vaak echter niet.

Naar Europa

We hebben allemaal wel eens vakantievriendinnetjes gehad. Na de vakantie heb je nog even contact, maar al snel verwatert dat. Om de een of andere reden besluiten mannen die naar Thailand gaan om die vakantie liefde meer naar huis te nemen. En zelfs mee te trouwen en samen kinderen te krijgen.

Natuurlijk heeft dat te maken met de Thaise vrouw, die dat als hoogste doel in haar leven ziet. Wonen in Europa. Ze weet dat op subtiele wijze kenbaar te maken. En de mannen zover te krijgen dat ze alles in het werk stellen om deze wens te vervullen.

Eenmaal in Europa komen de problemen. De man, die in Thailand met geld smeet, blijkt in Nederland te moeten sappelen. Heeft misschien wel een baantje, maar geen geweldig loon. En Nederland is zo duur! Daar hadden ze echt geen weet van. Teleurstelling volgt op teleurstelling. En dan die lange grauwe winters.

Thaise barvrouwenDat is er mis met Thaise Barvrouwen

De westerling besluit vaak dat hij niet wil betalen voor de familie van de Thaise vrouw, en dus moet de vrouw zelf aan het werk. Als schoonmaakster, in de bediening van een Thais restaurant,  in een Thaise massagesalon of terug naar wat ze gewend was. Seks verkopen. Waar is die droom gebleven, dat een man voor haar zou zorgen?




Als er dan geen sprake is van liefde, dan spat niet alleen de droom van de Thaise vrouw uiteen maar ook haar relatie met die westerling die zijn (financiële) belofte nakwam. Vaak is er dan al sprake van overvloedig drankgebruik door de vrouw.

Het hierboven beschreven verhaal past op het overgrote deel van de Nederlands-Thaise relaties. De verwachtingen naar elkaar zijn te groot, evenals de culturele verschillen. Er is veel liefde en geduld voor nodig om zo’n relatie te laten werken. En zoals al geconstateerd, dat is niet de belangrijkste reden voor Thaise barvrouwen om een relatie te beginnen met een farang.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of niet

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietIedereen heeft zo zijn morele bezwaren de ‘do not’s’ die in zijn systeem zitten. Dingen waarvan hij overtuigd is dat hij ze nooit zal doen of opgeven.

Ik heb ze natuurlijk ook. Sommige zijn goed mee te leven en sommige zijn lastig. Ik ben nu drie weken in Thailand. Bijna bij elke stap die ik hier zet, word ik er mee geconfronteerd. Het leven lijkt hier anders, ik ben natuurlijk op vakantie, maar toch.

De morele bezwaren of hindernissen zijn diep in mijn opvoeding verankerd

Een van de eerste avonden in Thailand ben ik in Chiang Mai. Het tijdsgevoel is nog niet helemaal op orde en met mijn reisgenoot ga ik nog wat drinken. Om het maar even uit te proberen gaan we naar de oudste Gogobar van Chiang Mai de ‘Spotlight’.




We zitten eerst buiten wat te drinken en te praten. De zeer imposante uithangborden (40x30cm) worden binnen gehaald. Het is de officiële sluitingstijd. We verhuizen naar binnen. Aan de bar gaat het gesprek verder. Op het podium, ja we zijn in een gogobar, dansen een paar niet erg aantrekkelijke dames. Er is niet veel aandacht voor ze. Onbewust trekken we de aandacht van de dames en voor je ‘bob is your uncle’ kunt zeggen schuiven een aantal beter geklede dames aan. De taalbarriere is behoorlijk en veel verder dan ‘where are you from’ komen ze niet?

Mijn vriend is zo behulpzaam om bij de dames op duidelijke toon aan te geven dat ik SINGLE ben. Als een blad aan de boom richt de aandacht zich op mij. Daar ben ik niet blij mee. Ik ben single, maar ik ben niet op zoek naar een bardame.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietToch kruipt een meisje tegen me aan. Het is bij verre de aardigste van het stel en begint haar verhaal te vertellen. Ze spreekt redelijk goed de mix van Thai en Engels, het bar Thinglish.

Ze heeft een mooi gezichtje dat een beetje ontsiert wordt door een litteken van een motorongeluk.  Ze werkt er pas drie maanden en vindt het niet leuk om te dansen. Haar man slaat haar, heeft haar verlaten en ze moet wat om de kost te verdienen. Tot zo ver een heel herkenbaar standaard verhaal dat door heel veel bardames wordt verteld.

Haar vorige baan, werken in een illegaal casino is voor een geruime tijd niet mogelijk. Ze staat op een zwarte lijst van de politie, gokken is verboden in Thailand en ze is betrapt.

Dilemma: Bardame meenemen of niet

Ze heeft twee dochtertjes, eentje van een paar jaar en eentje van 15. In eerste instantie zou ik haar zelf niet veel meer geven. Ik vergis me iedere keer  in de leeftijden. Mijn vriend altijd bereid me te helpen vraagt naar de barfine en de andere kosten in de overtuiging dat ik te verlegen ben.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietZe is hevig teleurgesteld wanneer ik haar mededeel dat het niet gaat gebeuren. Mijn vriend kijkt me aan met zijn ogen half uit de kassen. Ik vat het samen met: ‘het voelt niet goed voor mij’. Mijn morele bezwaren of hindernissen komen de hoek om zeilen.

Zijn ogen die al aan draadjes bungelde, liggen inmiddels op de grond. Het is toch een mooi meisje! Ja en? Ik ben naar niets op zoek en in ieder geval niet naar dit. Ik krijg het hem niet uitgelegd, maar mijn gevoel verandert niet. Na de teleurstelling en het afrekenen is het meisje ook meteen verdwenen. Geen tijd voor spijt.




Ik vind het een beetje zielig voor haar dat ik niet voor haar verdienste van de avond heb gezorgd. In ieder geval financieel niet heb geholpen. Ik had natuurlijk alleen de barfine kunnen betalen, had ze aan haar verplichting richting de bar voldaan. Ik had haar natuurlijk ook nog wat geld kunnen geven en ze naar huis kunnen sturen. De ‘morele bezwaren’ tikken op mijn schouder; ‘zo hou je het systeem in stand’ roepen ze keihard in mijn oor. Lastig is dat veel nadenken.

Toch stap ik met een prima gevoel over de gezellige avond op mijn brommertje richting hotel. Alle aandacht voor je persoontje is natuurlijk wel leuk en strelend.

Ik ga lekker slapen, alleen dus.