Tagarchief: Planning

Thaise vrouwen zijn goed met geld

Thaise vrouwen zijn goed met geldWist je dat in de Thaise financiële industrie bijna geen mannen werken. Alleen maar vrouwen? En hoe komt dat? Thaise vrouwen zijn goed met geld! 

Ik heb dat zelf niet verzonnen, dat blijkt uit een recent artikel van Bloomberg. Daaruit blijkt dat een van de topvrouwen van Kasikornbank zelden een vrouw op sollicitatie krijgt voor een nieuwe baan. Mannen interesseren zich niet zo voor financiën.


Thuis

Ik merk dat thuis ook. Als er ergens goedkoper een product te verkrijgen is, dan weet mijn vrouw dat. En ze rijdt er ook graag voor om. Het is een sport voor haar. Kleren koopt ze sowieso altijd in de uitverkoop.

Een keer merkte ik dat zij meer geld uitgaf als we in Thailand waren, dan mij lief was. Dat deed ze niet expres, ze verloor het overzicht. Sindsdien is zijn de baas over ons vakantiebudget. En wat denk je? We houden geld over!

Geld sturen

Thaise vrouwen zijn goed met geldNu denk je vast. Ja, maar in andere huishoudens gaat er dat anders aan toe. Dat klopt. Ik ken heel wat Thaise vrouwen die van hun man géén geld mogen sturen naar de familie. Die mannen hebben niet door, dat dit een soort heilige plicht is, maar dat is een ander verhaal.

Ik weet ook dat die vrouwen dat tóch doen. Hoe ze dat precies doen, ga ik hier niet verklappen. Maar je begrijpt denk ik wel dat daar heel wat financiële planning voor nodig is. Dat doe je niet even.

Geld van de man

Ik ken ook genoeg verhalen van Thaise vrouwen die geld over de balk gooien. Maar dat is vaak geld van hun man. Als ze het zelf verdiend hebben, dan zijn ze daar zeer zuinig op. Gierig zelfs, soms.

Planning, niet de sterkste kant van een Thaise vrouw

Planning en tijdsbesefIedereen met een Thaise vriendin of vrouw herkent dit. Het besef van tijd en het goed inschatten wat je binnen een bepaalde tijd kunt doen, is niet bepaalde de sterkste kant van Thaise vrouwen. En planning al helemaal niet.

Het heeft voor een groot deel te maken met de Boeddhistische cultuur. Leef hier en nu, kijk niet teveel terug, en blik niet teveel vooruit, stelde Boeddha zo’n 2500 jaar geleden. Maar wij calvinistische Nederlanders, die elke seconden van de dag nuttig willen besteden, worden daar knettergek van.

Tijdsbesef

Op een ochtend riep ik naar mijn vrouw, al aardig gewend geraakt aan haar gebrek aan besef van tijd, dat we over 15 minuten de deur uit moesten, wilde we onze afspraak nog halen. “Oké” klonk het. Ik was gerustgesteld. Ten onrechte. Want toen ik tien minuten later naar de voordeur liep om schoenen en jas aan te doen, was mijn vrouw nergens te bekennen. Ik keek in de huiskamer, slaapkamer, keuken, maar geen vrouw te bekennen.

Toen hoorde ik in de badkamer water lopen. Ze stond haar haar te wassen! Ik dacht dat ik door de grond ging. Want mijn vrouw heeft lang haar en dat moet nadat het gewassen is ook nog even geföhnd worden. Ik overwoog om te vragen hoe zij had kon denken dat ze binnen 15 minuten haar haar kan wassen en föhnen, aan te kleden en schoenen en jas aan te trekken. Maar ik wist dat dit alleen verbaasde gezichten op zou leveren. In plaats daarvan nam ik me voor om 30 minuten van te voren te waarschuwen

Planning

Een paar dagen geleden sloeg mijn hart van schrik een slag over. Over drie weken opent zij een massagesalon. En het enige wat ze tot nu toe gekocht had, was designspulletjes voor aan de muur. Geen bedden, matrassen, overtrekken, gordijnen, handdoeken…. De dingen die je echt nodig hebt voor een massagesalon.

Ik herinnerde haar eraan dat we het plan om een massagesalon te openen een maand of drie geleden hadden genomen. Waarom had ze die tijd niet gebruikt om alles rustig alles uit te zoeken en te kopen. Een beetje planning. Nu moet ze  kopen, inrichten en alles klaar maken voor de opening tegelijkertijd doen.

Ze keek me niet begrijpend aan. Wat bedoelde ik? Dat ze vier weken geleden al bedden had moeten kopen? Toen ik dat bevestigende, was er even een glinstering in haar ogen. Ja, natuurlijk, dat had ook gekund!  Best slim eigenlijk, die man van haar. Maar sorry, daar had ze even niet aan gedacht. Waarom heb ik dat vier weken geleden eigenlijk niet gezegd?

Ik keek haar ongeveer 15 seconden zwijgend aan, heb haar toen een kus gegeven, en ben maar wat voor mezelf gaan doen.