Tagarchief: Zieken

Thailand is ver als er paniek uitbreekt

Thailand is ver als er paniek uitbreektMijn vrouw maakt een moeilijke tijd door. Het gaat niet goed met haar moeder. Ze kan niet meer eten en weegt nog maar 30 kilo. Wat nu?

Moet ze nu vliegensvlug richting Thailand? Om afscheid te nemen van haar moeder? Of moet ze beseffen dat ze dit een consequentie is van het feit dat ze naar Nederland is verhuist.  Het eerste is een reactie vanuit het hart. De tweede een reactie met het hoofd. Wat doe je? Want Thailand is ver als er paniek uitbreekt. Gelukkig hadden we het al eerder meegemaakt:

Geen gehoor

Op een ochtend worden we wakker, een beetje aan de late kant. We hadden de avond ervoor een feestje gehad en dat was een beetje uit de hand gelopen. Mijn vrouw kijkt op haar mobiel en ziet tot haar schrik dat haar oudste zus maar liefst zes keer heeft gebeld. Wetend dat er iets mis is, zet ze meteen haar laptop aan en belt met Thailand. Geen gehoor. Nog een keer. Weer geen gehoor. Ik zie paniek in haar ogen met de minuut groeien.

Mijn schoonouders zijn allebei aan de oude kant. Zij is een oud besje van net 80, de dementie houdt fors huis in haar brein. Soms herkent ze haar eigen dochter niet, maar mij wel. Dan zijn pijnlijke momenten voor mijn vrouw. Vader is drie jaar ouder en heeft tien jaar geleden een ongeluk gehad waarbij zijn heup aan diggelen lag. De dokter heeft het zo goed en kwaad als het kon gereconstrueerd, maar sindsdien loopt pa moeilijk. En heeft hij vaak veel pijn.

ziekenhuis-Pa-Tio-200x200Trombose in been

Opeens gaat de mobiel van mijn vrouw. Het is alweer dik twee uur geleden dat zij voor het laatst geprobeerd heeft met Thailand te bellen. Het is haar oudste zus. De boodschap die zij heeft is geen leuke. Vader heeft trombose in zijn been en is met spoed opgenomen in het plaatselijke ziekenhuis van Pa Tio. Maar die bleken vader niet te kunnen helpen en dus is hij met allerijl naar het provincieziekenhuis van Yasothon gebracht. Dat is een dikke driekwartier rijden.

Als het bloedpropje los zou schieten dan had hij niet meer lang te leven, dus pa ging direct onder het mes. De operatie verliep goed, maar de artsen maken zich zorgen over de koorts die maar niet wil dalen. Hij ligt nog op de intensive-care. Mijn vrouw hangt op en ze kijkt me met een mengeling van verdriet en angst aan. “Moet ik een ticket voor je boeken” vraag ik haar. Ze kijkt me een aantal seconden zwijgend aan en schudt dan naar hoofd.

Thailand is ver als er paniek uitbreektThailand is ver als er paniek uitbreekt

“Mocht hij sterven, dan wil ik wel naar Thailand voor de begrafenis”. Ik zie aan haar dat ze het moeilijk heeft met deze beslissing. We hadden het er al vaker over gehad. Pa en ma zijn oud en de kans is groot dat ze op korte termijn zullen sterven. De kans is ook groot dat zij dan in Nederland is. En hoewel zij er toen erg verstandig over sprak en er koel over deed, komt de klap van een mogelijk naderend einde nu toch hard aan. Ik nam haar in mijn armen en troostte haar.

De volgende ochtend gaat mijn vrouw naar de bank en maakt een flink bedrag over naar haar Thaise rekening. Geld dat ze zelf verdiend heeft en we apart hebben staan als potje voor tegenvallers of voor leuke dingen. Ons nichtje heeft de bankpas en kan het geld afhalen. De helft van het overgemaakte bedrag is om de huidige ziekenhuisrekening te betalen. De andere helft is voor wat er nog kan komen. Maar twee dagen later krijgen we een telefoontje dat pa ontslagen is uit het ziekenhuis van Yasothon en verplaatst is naar het ziekenhuis in Pa Tio om daar verder te herstellen. Een week later mag hij waarschijnlijk weer naar huis.

Alles was weer goed… We wisten toen nog niet dat twee jaar later moeder zou ophouden met eten. En de paniek opnieuw uitbreekt.