Alle berichten van François Eyck

Uitgaan met meisjes in Bangkok

Vroeger konden we altijd onze moeder vragen of een meisje deugde of niet. Uitgaan met meisjes in Bangkok, wie vraag je dan om advies?

Twee vrouwen, Thaise vrouwen schreven op basis van hun ervaringen, die van hun vriendinnen en bronnen een grappige handleiding over uitgaan met Thaise meisjes. Hoe ingewikkeld ook,  ze weten het Thaise ras, althans het vrouwelijke deel, onder te verdelen in 10 groepen.

Die groep indeling is natuurlijk altijd volgens hun oordeel, maar misschien hebben we er iets aan wanneer je een avondje gaat stappen en je bent vrijgezel.

Getrouwde mannen doen dat natuurlijk niet.

Hou je vast de snelle beschrijving volgens de twee journalistes

Meisjes in Bangkok uitgesplitst in categorieën

      1. Het management type. Het beste meisje van de klas, goed salaris, onafhankelijk, beste baan en wil zo graag de wereld verbeteren. Onder het genot van dure cocktail vertelt ze je er graag over. Val je in de prijzen dan word je uitgenodigd in haar appartement. Wordt betaald door de baas dus waarom niet. Ideaal meisje onafhankelijk en zal je nooit om geld vragen.
      2. Het HiSo type. Mooi en laat het zien met dure kleding, sieraden en een auto. Klikt het ben jij ook mooi en zie je er uit als een playboy. Ze zal je nooit mee naar huis nemen. Ouders zullen alleen een HiSo Thaise jongen te keuren krijgen. Wel zal ze je als buit laten zien aan haar vrienden.
      3. De buitenlandse onderwijzeres. Valt een beetje uit de boot omdat ze geen Thaise is. Buitenlanders gaan liever om met een Thaise. Thaise jongens vallen niet zo op buitenlandse vrouwen. Ze werkt hard dus uitgaansavond is in het weekend. Dan is er leven in de brouwerij. Ideaal iemand om mee uit te gaan, iets meer dan alleen maar drinken. Graag ook een goed gesprek.
      4. Het kantoormeisje. Je ziet ze al een tijdje rond lopen en ineens kijkt ze je aan. Ze is mooi, op een natuurlijke manier aantrekkelijk. ’s Morgens maak je graag een kopje koffie voor haar  want zij moet vroeg naar haar werk.
      5. ‘oeps’ een ladyboy. Na een tijdje kom je er achter dat het mooie meisje niet helemaal een meisje is. Afhankelijk van je instelling , schrik je je te pletter, denkt wat maakt het uit of maak er gewoon een leuke avond van en gaat lekker vroeg naar bed.
      6. Het buitenlandse Thaise meisje. Van Thaise ouders of gedeeltelijk maar opgegroeid in het buitenland, lijkt leuk, je kunt er goed mee praten. Nadeel ze zijn net als de meisjes thuis en je wilde eens kijken hoe het in het buitenland is toch.
      7. Het inschikkelijke meisje. Moet vroeg naar huis want heeft een baan of woont bij haar familie. Spreekt weinig Engels, houdt van Thais eten en is druk bezig met haar telefoon om contact te houden met haar Thaise vrienden. Zin die het meest vloeiend uit haar mond komt is: Up to you. Een vreselijk antwoord van een schijnbaar ideaal meisje want je weet nooit of ze iets echt leuk vindt of niet.
      8. Het meisje dat met je wil trouwen en meer naar huis gaan. Heeft een vast plan, ze wil met een buitenlander uit Thailand vertrekken. Voor je het weet is ze BFF met je zusje en al je Facebook vrienden. De eerste aankopen zijn laarzen en een winterjas want het is koud waar je woont hé.
      9. Het barmeisje. Meisjes met een uitzonderlijke smaak, de eerste zin: “Oh you are so handsome”. Na een ladydrink gaat het over in:”where are you from” en “how many kinds you have”. Leuk om een tijdje tegenaan te kletsen en eens een drankje te geven. Een gezegde over deze meisjes: “You can get a girl out of the bar but you cannot get the bar out of the girl”.
      10. Het doe je best voor mij meisje. Een mooi meisje wat geen baan heeft maar wel een grote honger. Erg goed in het uitgeven van geld vooral het jouwe. Je bent de beste zolang je maar veel aandacht en geld besteed aan haar. Een golddigger of je geld raakt op of er gaat iets fout, geen gelukkig eind in zicht.

Dames Laurel en Prae bedankt voor de tips.




Underboob selfie, puzzelwoord of verbod

Het ministerie van Cultuur in Thailand heeft de plicht te waken over de Thaise cultuur en moet voorkomen dat deze verloederen gaat. De underboob selfie is het nieuwst gevaar dat het ministerie ziet en waarschuwt nu de vast onschuldige Thaise meisjes die ze op internet plaatsen.

Voor die gene die niet goed hebben opgelet bij biologie, zoals ondergetekende, de underboob selfie is een foto waarbij al dan niet per ongeluk de onderkant van de borst te zien is. Wees gerust, geen tepels want dan zou het ministerie niet waarschuwen. Ze zien het als pornografie wat strafbaar is bij de Computer Crime Act.


De underboob selfie moet in de ban

Internet staat vol met foto’s op Facebook of Instagram waarbij dames te zien zijn met wat gebreken aan hun garderobe. Per ongeluk of om meer viewers te krijgen, likes zijn net zoveel waard als geld lijkt het.

Roongtawan Chaiha is een internet idool dat het moet hebben van sexy foto’s. Ze ziet haar borsten als haar beste verkooppraatje en 470.000 likes bewijzen dat ze er niet ver naast zit.

Thaise onschuld

Buitenlanders denken of dachten toch zeker dat Nederland een groot Red Light District is met hier en daar een molen, klompenverkoper en koffieshop. Het is een imago waar je maar moeilijk vanaf komt. Thailand heeft ook een imagoprobleem. Sommige buitenlanders denken dat Thailand niet meer is dan een rijtje gogobars achter het strand, waar het motto is: grijpen wat je grijpen kunt.

Het imagoprobleem is natuurlijk ook bekend bij de overheid, die met harde hand probeert het imago te verbeteren, geen seks met kinderen onder de achttien en het terugdringen van bloot in het stadsbeeld.

In dit licht moet je de waarschuwing van het ministerie van Cultuur voor de underboob selfie denk ik ook zien. Ze willen een signaal afgeven dat Thailand geen luilekkerland is waar alles maar kan. De overheid weet ook wanneer de kleding van de jeugd minder uitdagend is bepaalde problemen minder worden.

Daar is wat voor te zeggen.

Voetbal kijken met Thai, Oranje-Australie

voetbal kijken met ThaiEen bijzonder dagje voor me eigenlijk niets bijzonders te doen, dus me eens lekker getrakteerd op een dagje doen waar ik zelf zin in had. Al een paar dagen last van mijn rug dus gebeld voor een afspraak met mijn favoriete sadiste voor een stevige massage.

Het weer is heerlijk niet te warm, een beetje zon, een beetje wind. De tuindeuren naar buiten staan lekker open een heerlijke gewaarwording. De afspraak is om vier uur tijd genoeg om op tijd klaar te zijn voor de wedstrijd Nederland – Australië. Voor de dames in de salon alvast gezorgd dat er straks voetballen gekeken kan worden en ik word opgeroepen om te gaan liggen. Wel wat te laat, maar wat maakt het uit het is toch een dag zonder jagen.

Voetbal kijken met Thai

Op de achtergrond beginnen de voorbeschouwingen op de wedstrijd, als een soort behang laat ik het over me heen komen, niet het interessantste deel van het programma, bovendien word ik gemasseerd. De wedstrijd staat op punt van beginnen maar mijn masseuse is nog niet klaar met mijn heilzame marteling. Ik hoor vaag op de volksliederen. Iedereen die niet aan het werk is komt de kamer binnen waar ik en de tv zijn.

Ik lig lekker te genieten tot de eerste kans van de wedstrijd komt, ik hoor het gejuich en voel aan haar handen dat het een grote kans is. Ik word hard geknepen waar ik toch al pijn had en krijg een pets op mijn arm als de bal voorlangs gaat.

Wanneer ik wil kijken wordt mijn hoofd teruggeduwd in het kussen, ik ben duidelijk nog niet klaar.

Een paar minuten later wordt ik bedankt voor de massage (blijf het altijd wonderlijk vinden dat de masseuse bedankt voor de massage en niet jij) en duik snel onder de douche.

voetbal kijken met ThaiKijken eten drinken

Wanneer ik terugkom is een feestmaal aangericht in de vorm van een picknick in de zon met zicht op de tv. De flessen rosé gaan open en zo als te verwachten komen de lekkerste hapjes op je bord. Mijn glas wordt bijgehouden in het tempo dat zij drinken en dat is veel te snel. Gebiologeerd wordt er naar de tv gekeken waar het commentaar veel te snel en onverstaanbaar voor ze is. Heerlijk in het zonnetje hoor je allerlei voetbal geluiden van elders in de stad gecombineerd met vogels. Het is bijna surrealistisch deze avond. Gelukkig wint uit eindelijk Nederland met toch redelijke moeite, je ruikt wat verdwaald vuurwerk en ons tafereel wordt naar binnen verhuisd, het wordt wat kouder.

voetbal kijken met ThaiSpanje – Chili

De tweede wedstrijd van de avond begint er wordt met net zoveel belangstelling gekeken, Thai zijn tenslotte voetbalgek. De bazin heeft inmiddels een dekentje gepakt en ligt opgekruld op het massagebed. Een andere Thaise is een beetje dronken en volgt het van een afstandje. Het blijft weer aan de twee Hollanders om de eer van het kijken hoog te houden. Een spannende wedstrijd gaat aan de Thai voorbij, op de vraag of ze lekker sliep wordt vreemd gekeken: ik heb geluisterd. De stand weet ze niet, wat ook niet verbaasd, gehoord het zachtjes zagen van wat struikgewas.

De derde wedstrijd Kroatië – Kameroen heeft iedereen thuis hooguit vanuit het bed gezien, ik niet, ik sliep al.

Voetbal kijken met Thai is leuk, ze zijn heel enthousiast en het maakt ze eigenlijk niet uit wie er speelt, ze houden van het spelletje. Oja en lekker eten en drinken, puur fans van het spel.

Met dank aan Thai Wellness Na Rood Geldrop

Moreel dilemma: Bardame meenemen of niet

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietIedereen heeft zo zijn morele bezwaren de ‘do not’s’ die in zijn systeem zitten. Dingen waarvan hij overtuigd is dat hij ze nooit zal doen of opgeven.

Ik heb ze natuurlijk ook. Sommige zijn goed mee te leven en sommige zijn lastig. Ik ben nu drie weken in Thailand. Bijna bij elke stap die ik hier zet, word ik er mee geconfronteerd. Het leven lijkt hier anders, ik ben natuurlijk op vakantie, maar toch.

De morele bezwaren of hindernissen zijn diep in mijn opvoeding verankerd

Een van de eerste avonden in Thailand ben ik in Chiang Mai. Het tijdsgevoel is nog niet helemaal op orde en met mijn reisgenoot ga ik nog wat drinken. Om het maar even uit te proberen gaan we naar de oudste Gogobar van Chiang Mai de ‘Spotlight’.




We zitten eerst buiten wat te drinken en te praten. De zeer imposante uithangborden (40x30cm) worden binnen gehaald. Het is de officiële sluitingstijd. We verhuizen naar binnen. Aan de bar gaat het gesprek verder. Op het podium, ja we zijn in een gogobar, dansen een paar niet erg aantrekkelijke dames. Er is niet veel aandacht voor ze. Onbewust trekken we de aandacht van de dames en voor je ‘bob is your uncle’ kunt zeggen schuiven een aantal beter geklede dames aan. De taalbarriere is behoorlijk en veel verder dan ‘where are you from’ komen ze niet?

Mijn vriend is zo behulpzaam om bij de dames op duidelijke toon aan te geven dat ik SINGLE ben. Als een blad aan de boom richt de aandacht zich op mij. Daar ben ik niet blij mee. Ik ben single, maar ik ben niet op zoek naar een bardame.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietToch kruipt een meisje tegen me aan. Het is bij verre de aardigste van het stel en begint haar verhaal te vertellen. Ze spreekt redelijk goed de mix van Thai en Engels, het bar Thinglish.

Ze heeft een mooi gezichtje dat een beetje ontsiert wordt door een litteken van een motorongeluk.  Ze werkt er pas drie maanden en vindt het niet leuk om te dansen. Haar man slaat haar, heeft haar verlaten en ze moet wat om de kost te verdienen. Tot zo ver een heel herkenbaar standaard verhaal dat door heel veel bardames wordt verteld.

Haar vorige baan, werken in een illegaal casino is voor een geruime tijd niet mogelijk. Ze staat op een zwarte lijst van de politie, gokken is verboden in Thailand en ze is betrapt.

Dilemma: Bardame meenemen of niet

Ze heeft twee dochtertjes, eentje van een paar jaar en eentje van 15. In eerste instantie zou ik haar zelf niet veel meer geven. Ik vergis me iedere keer  in de leeftijden. Mijn vriend altijd bereid me te helpen vraagt naar de barfine en de andere kosten in de overtuiging dat ik te verlegen ben.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietZe is hevig teleurgesteld wanneer ik haar mededeel dat het niet gaat gebeuren. Mijn vriend kijkt me aan met zijn ogen half uit de kassen. Ik vat het samen met: ‘het voelt niet goed voor mij’. Mijn morele bezwaren of hindernissen komen de hoek om zeilen.

Zijn ogen die al aan draadjes bungelde, liggen inmiddels op de grond. Het is toch een mooi meisje! Ja en? Ik ben naar niets op zoek en in ieder geval niet naar dit. Ik krijg het hem niet uitgelegd, maar mijn gevoel verandert niet. Na de teleurstelling en het afrekenen is het meisje ook meteen verdwenen. Geen tijd voor spijt.




Ik vind het een beetje zielig voor haar dat ik niet voor haar verdienste van de avond heb gezorgd. In ieder geval financieel niet heb geholpen. Ik had natuurlijk alleen de barfine kunnen betalen, had ze aan haar verplichting richting de bar voldaan. Ik had haar natuurlijk ook nog wat geld kunnen geven en ze naar huis kunnen sturen. De ‘morele bezwaren’ tikken op mijn schouder; ‘zo hou je het systeem in stand’ roepen ze keihard in mijn oor. Lastig is dat veel nadenken.

Toch stap ik met een prima gevoel over de gezellige avond op mijn brommertje richting hotel. Alle aandacht voor je persoontje is natuurlijk wel leuk en strelend.

Ik ga lekker slapen, alleen dus.

Deng: Thai wild en geen controle deel 2

geen controleIk verheug me op de avond, de dag kruipt te langzaam voort. Ik wil snel naar het hotel om me te douchen en om te kleden. Het was echt gezellig met Deng de avond tevoren.

Vol verwachting ga ik naar de kroeg waar ze werkt, een aantal meiden van de avond tevoren herkennen me en vragen me drankjes, ik zie Deng niet en probeer de dames uit mijn buurt te houden. Ik heb geen zin in die wildebrassen om me heen.

Ineens voel ik een hand in mijn nek en staat Deng achter me. Helemaal opgetuigd klaar om te vertrekken. Ze was zenuwachtig of ik wel zou komen of niet, vertelt ze me.



Ik betaal aan de mama-san weer de barfine en we zijn klaar om te vertrekken. Eerst moet er natuurlijk gegeten worden. Geen probleem, eten kun je altijd in Thailand, zelfs als je eigenlijk geen honger hebt. De stemming is wat anders dan gisteren, Deng drinkt een pilsje bij het eten. We praten wat en gaan dan met de taxi naar de bowlingbaan een stuk verderop. Deng gaat dichtbij me zitten op de achterbank, er is plek genoeg.

geen controleOp de bowlingbaan, heb ik afgesproken met een ander stel dat ik ken en in afwachting van een vrije baan drinken we wat. De dames kletsen en ook de heren praten er lustig op los. Onder het bowlen wordt er van alles besteld en het is gezellig, ik merk dat Deng geen controle meer heeft. Zonder dat ze een gevaar voor omstanders begint te worden met achteruit schietende ballen, de sportieve en competitieve meid is de coördinatie een beetje kwijt.

We rekenen af en mijn kennis gaat met zijn vriendin naar huis toe. Deng wil nog wat eten, dat kan geen probleem. Ook bij het eten wil ze bier, ik zelf drink niet veel en zeker niet in Thailand. Er bijna niets ergers dan een kater in de warmte. Ik kijk met een beetje zorgen naar Deng en vraag haar of dat wel verstandig is, geen probleem zegt ze.

Deng, nu wild en geen controle

geen controleNa het eten wil ze een heupflaconnetje whiskey kopen. Nu begint het me teveel te worden. Ik zeg dat ik dat niet voor haar koop en dat ze niet meer moet drinken, de stemming kantelt. Deng is niet meer zo vriendelijk en wil haar whiskey. Ik voel een verantwoordelijkheid voor haar en het lijkt me geen goed idee dat ze nog meer drinkt.

Een discussie hierover wordt erg luidruchtig en hardhandig. Hier heb ik geen zin in, duidelijk geen zin in. Deng is leuk wanneer ze nuchter is maar ook bij haar is drank een afknapper. Ik sta in dubio wat ik moet doen. Kan ik haar alleen laten, kan ze nog wel thuis komen. Door de woordenwisseling en de emoties lijkt ze alleen maar meer dronken te zijn geworden. We zijn redelijk dicht bij mijn hotel, zal haar in bed stoppen en laten uitslapen en ontnuchteren. Daar heb ik ook niet zo’n zin in. Je slaapt niet echt rustig wanneer een vreemd iemand naast je ligt die bijna met je vecht om dat ze meer drank wil.

Ik hou een taxi aan en geef de taxichauffeur het adres van de kroeg waar ze werkt en een 500 baht om haar daar af te leveren, de rest mag hij houden.

Op een andere manier dan de avond ervoor verdwijnt ze in de verte, maar nu zonder nieuwe afspraak.

Deng is een leuke meid, maar wel nuchter. Ze is wild en heeft geen controle.

Deng: Thaise wildebras (1)

Deng Thaise wildebrasNiet elke Thaise schone voldoet aan het stereotype beeld van een beetje verlegen en stil. Deng in ieder geval niet. Wanneer je op stap gaat in Thailand en je gaat een gelegenheid binnen zitten er behalve buitenlanders ook vaak Thaise dames.

Op een avond ben ik op stap en kan mijn draai niet vinden. De ene kroeg is te luid en de andere kroeg zijn de dames te opdringerig. Overal is wel wat. Zal wel aan mij liggen. Uit eindelijk kom ik een kroeg binnen waar in ieder geval een leuk meisje zit, eindelijk geen wildebras, waar makkelijk wat mee te kletsen valt. We drinken wat en raken aan de praat.

Deng Thaise wildebrasDeng: Thaise wildebras

Ze is een stuk jonger dan ik ben. Ze is 37 voor Thaise dames bijna bejaard. Ze spreekt redelijk goed Engels, een stuk beter dan het bar-thinglish wat je normaal hoort. Ze werkt in de kroeg als gezelschapsdame. Al een tijdje vertelt ze me en ik word een beetje onrustig van haar bekentenis. Maar het jaagt me niet weg en zijn slaat haar ‘ladydrink’ niet als een idioot achterover en kijkt me aan. We blijven beide rustig. De avond is nog jong, maar de klik is er.

Ze vraagt of ik honger heb, ik weet dat voor veel Thaise een geheime code is om te polsen of je iets met haar wilt, en ik zeg ja. Ik heb echt trek, in eten. Ze lijkt me leuk dus ik betaal voor haar de barfine van 500 baht zodat ze weg mag van de bar. We gaan naar buiten en we gaan wat eten, ze blijkt uitgehongerd. De hoeveelheid voedsel die in zo’n klein mensje kan is onvoorstelbaar. Niet dat ze zit te proppen, ze heeft gewoon honger het is 20.30 en ze heeft nog niets gegeten. Mijn bescheiden portie rijst met eend, geeft me voldoende tijd om haar eens goed te bekijken. Ze heeft iets Koreaans over zich. Ze komt uit een dorpje wat ik geografisch niet kan plaatsen dus daar word ik niet veel wijzer van.

Deng Thaise wildebrasNu dat haar buikje is gevuld, wil ze de regie van de avond overnemen; of ik met haar naar een paar clubs wil waar ze zelf alleen niet in mag. Oke goed plan, kan ik een Thaise gaan gidsen die er al lang werkt. We gaan wat clubs af, ook eentje met een show. De meeste clubs hebben dan een periode waar met mandjes met pingpongballen wordt rond gegaan die je kunt kopen.

Ik leg haar uit wat dat betekent: het meisje dat op het podium staat en een balletje vangt krijgt een bepaald bedrag. Een raar idee vind ik ook een beetje neerbuigend, maar ja het hele idee van een podium vol jonge meiden en buitenlanders die er rond om heen zitten is natuurlijk raar. Wanneer je hier overheen stapt is het wel een komisch moment, een pandemonium breekt uit wanneer er met balletjes wordt gegooid. De meiden beginnen schaterlachend een bijna-oorlog. Ook worden er balletjes rond gedeeld met de meiden die niets hebben of met de meisjes die de drankjes brengen. Deng wil zo’n mandje, voor ik mijn portemonnee kan trekken heeft ze hem zelf betaald. Ze begint te gooien naar favoriet, schijnbaar ‘liefde’ op het eerste gezicht. Ik herken er geen lijn in.

Op een gegeven moment heb ik van de kroegentocht genoeg en vraag haar of ze zin heeft om te gaan bowlen. Wanneer ik op mijn klokje kijk zie ik dat het al veel te laat is. Ik zet haar op de bus en met een kus op de wang en een afspraak voor morgenavond verdwijnt ze in de verte.

wordt vervolgd

Mina, een onvervuld verlangen (3 Slot)

Mina, de zoete pijn van het verlangenNa een lang indringend gesprek staat Mina ineens op, met een way neemt ze afscheid. Ze moet terug naar haar plek in Mike’s Plaza. Ik blijf vervuld van haar verhaal achter.

Vol bewondering voor zoveel toewijding voor familie en het wegcijferen van je eigen wensen.

De dagen daarop zie ik haar niet in haar winkeltje en zit het jonge meisje in haar plaats. Is ze met haar autootje inkopen gaan doen ? Het is de laatste keer dat ik Mina heb gezien. Haar plaats in Mike’s Plaza wordt overgenomen door een ander meisje dat niet glimlacht, maar druk bezig is haar handel aan de man te brengen. Mijn klandizie krijgt ze niet, ik mis Mina. Was haar gesprek met mij in de Starbucks een afscheid, wat ze niet wilde nemen of niet wilde zeggen ?

Mina, een onvervuld verlangen
Verlangen naar verandering

Haar winkeltje verandert in een recordtempo. De sporen van Mina worden uitgewist alsof ze er nooit geweest is, niet van belang. Het klinkt als een flodderromannetje. Voor mij ligt het anders.

Er zijn zo van die gesprekken en periodes in je leven waar er eigenlijk niets gebeurd, maar die de potentie hebben om tot iets uit te groeien. Je herinneringen vertroebelen de realiteit en brengen misschien andere gevoelens boven.

Mina blijft voor mij bijzonder, een contact met een Thaise vrouw die niets van je wil, behulpzaam is en meer dan vriendelijk, o ja ze is ook erg mooi. Waarom ik nog steeds aan haar denk? Misschien wel omdat je op een onwaarschijnlijke plek iemand leert kennen en in weerwil van vooroordelen dat het een gelijkwaardig contact is. Ik ging en ga niet naar Thailand op zoek naar de ‘eeuwige’ of iets korter durende liefde. In Nederland zou ik op zoek zijn gegaan naar Mina om te kijken of de verwachting en het contact zich verder zou ontwikkelen. Ik zou dat zeker gewild hebben. Nu moet ik accepteren dat het bij een zeer zoet Thais verlangen blijft.

(Einde)

Mina, de zoete pijn van verlangen (2)

Mina, de zoete pijn van het verlangenDe volgende dag, in de loop van de middag zie ik haar weer, Mina. Op weg om mijn was op te halen. Stralend staat ze me op te wachten.

Meteen wil ze weten of mijn vrienden tevreden waren met haar kledingkeuze. Voor mij is dit geen typisch gedrag van een zakendame die zoveel mogelijk wil verkopen, haar gedrag verward me een beetje. In Nederland ben ik niet gewend aan dit soort aandacht. Ik sta even met haar te praten, er zit een jong meisje een beetje verscholen in het winkeltje te eten. Ik vraag haar of ze zin heeft om een kop koffie met me te gaan drinken bij Starbucks op de hoek, misschien kan het meisje dan even op de winkel passen. Nee nee nee, ze zit net te eten en een beetje blozend duwt ze me de kraam uit. Dat blozende geeft me hoop.

Mina, de zoete pijn van het verlangenHet verlangen en de verwachting

De dagen daarna praten we iedere keer wat en op een gegeven moment mag ik in plaats van haar mee te nemen naar de Starbucks, een kop koffie voor haar halen. Trots als een pauw loop ik met haar kopje koffie Mike’s Plaza weer binnen, de eerste horde is genomen. Ik wil meer van haar weten, maar in het kraampje wordt ze, gelukkig voor haar, iedere keer onderbroken door klanten. Ze moet tenslotte eten en zit er niet voor de gezelligheid.

Ieder keer wanneer ik in Pattaya kom, loop ik Mike’s Plaza binnen, ik koop inmiddels al mijn shirts daar. Met die enorme glimlach blijft ze mijn uitnodigingen afslaan tot op een dag dat ze, ik schrik er bijna van ‘ja’ zegt.

Mina, de zoete pijn van het verlangenEindelijk een date

We spreken af voor de volgende middag in Starbucks, niet buiten op het terras, ze is er niet trots op dat ze met een Farang gezien wordt, maar binnen. Aan een tafeltje helemaal achterin zit ze al op me te wachten, ze is te vroeg, heel on-Thais.

Ik bestel voor ons koffie en een stukje overheerlijke taart. Ze begint te vertellen over haar leven, dat ze zorgt voor haar familie en dat ze helemaal niet uit Pattaya komt.

Op zich het bekende verhaal, maar met een iets andere wending. De familie heeft geld bij elkaar gelegd om voor haar een kraampje te huren en de spullen te kopen die ze dan daar weer verkoopt. Ze heeft geen makkelijk leven, ver van haar familie, alleen in Pattaya. Het contact dat ze heeft met westerlingen, draait meestal uit op iets dat ze niet wil. Ze wil voor haar familie zorgen, haar familie terugbetalen. Dat wil ze doen op een manier die bij haar past en dat is niet de algemeen bekende Pattaya manier.

Ik vraag haar waarom ze nu wel met me koffie wil drinken: het antwoord vertedert me. “Je blijft zolang volhouden en dringt niet verder aan en dat ze respect voel ik” iets wat ze ondanks dat ze een winkeltje heeft en niet in de entertainment zit, niet vaak krijgt. Ze wil me ook vragen wat ze moet doen, ze wil een auto kopen om zelf naar Bangkok te kunnen gaan en inkopen te doen op de Chatuchak markt. Ze haalt daar haar spullen vandaan, maar er zit te veel tijd tussen en het kost haar teveel geld.

We praten lekker verder en ze vertelt wat meer over haar leven. Een zwaar leven, maar ze vertelt het zonder zielig te doen, zonder iets te vragen en antwoordt op mijn vragen. Ik stel die uit puur interesse voor iemand die zich openstelt. Niet met de bedoeling om te gaan helpen. Ik ben blij met het verhaal wat een inzicht geeft in het dagelijkse leven van de Thai.

Mina, het zoete Thaise verlangen (1)

Mina, het zoete Thaise verlangen Ze trekt mijn aandacht in Mike’s Plaza in Pattaya. Aha hoor ik vele al denken, in Pattaya ?

Mina heeft haar eigen winkeltje ongeveer in het midden van een lange smalle corridor met rekken volgestouwd met handel. Je vindt het winkeltje niet toevallig, je moet echt op zoek zijn naar iets. Of je moet weten dat Mike’s Plaza een shortcut is naar de wasserij op Second Street.

Het zoete Thaise verlangen

Mina kijkt me aan en begint te glimlachen. Een prachtige lach. Ja, ik weet het, iedereen in Thailand lacht mooi. Ik koop niets van haar, ik wil niets van haar, ik loop daar alleen maar en zij glimlacht, ik glimlach terug, en loop verder. Het is warm in Pattaya en mijn kleren gaan vaak naar de wasserij en iedere keer is Mina daar met een enorme glimlach. Mina , geen naam voor een Thaise vrouw. Toch is Mina er mee gezegend, misschien heeft ze hem zelf wel uitgezocht.

Mina, het zoete Thaise verlangenOp een avond hoor ik van vrienden ineens dat we uitgaan, eten en daarna op stap, chique. Snel loop ik Mike’s Plaza binnen, net om de hoek van mijn hotel. Ik loop wat rond op zoek naar iets nets en schoon om aan te trekken: mijn vakantiepakket aan kleding voldoet niet aan de verwachtingen van die avond. Na tafels vol ‘echte’ merkkleding bekeken te hebben, kom ik voorbij Mina, opnieuw een grote glimlach. Ze trekt me het standje in, duwt me op een laag krukje achter een stapel shirts en pakt een fles water en een beker. Kennelijk zie ik er verhit uit.

Contact in Tinglish

In haar beste Thenglish, wat overigens helemaal niet zo slecht is, vraagt ze me waar ik naar op zoek ben. Ik leg haar uit dat ik een beetje netjes op stap moet en geen passende kleding bij me heb. Ze kijkt me aan en pak twee shirts voor me, zonder te vragen naar de maat of wat ik mooi vind. Verrassend genoeg zijn het niet de duurste of meest schreeuwerige shirts, maar nette polo’s en precies op maat. Geen nep-Ralph Lauren of Hugo Boss, maar echte originele Thaise waar.

Mina, het zoete Thaise verlangenZe trekt bijna mijn shirt over mijn hoofd en laat me passen. Ze is helemaal niet preuts als Thaise, zolang iemand anders maar de kleren uittrekt. Broeken heeft ze niet. Ik word teruggeduwd op mijn krukje en ze verdwijnt uit haar winkeltje en uit het zicht. Even later komt ze terug met een mooie witte linnen broek, bijna dezelfde broek die ik in Nederland heb gekocht voor mijn moeder’s begrafenis. Misschien sentimenteel, maar dat raakt me. Ik raak in de war.

Ik pas de broek en we kletsen even in mijn nieuwe outfit. Ik wil haar betalen voor de broek en de shirts en ze wil alleen geld voor de shirts, de broek moet ik verderop afrekenen, ze wil er niets op verdienen, maar zegt me de prijs die ik maximaal mag betalen. Ik ga op weg naar mijn afspraak, vol verwachting en al een beetje van Thaise verlangen op mijn lippen.

(wordt vervolgd)

Thaise meisjes in strakke pakjes

Thaise meisjes in strakke pakjesIn Thailand zie je iets wat je in Nederland steeds minder ziet. Meisjes in strakke pakjes, liever gezegd:Thaise meisjes in strakke pakjes.

Als een vlucht vogels verschijnen ze ineens in het straatbeeld en voor je het weet schieten ze een kantoor gebouw binnen. Uniformen, meeste Nederlanders zijn er allergisch voor of vinden ze juist super opwindend. In welke categorie val jij?

Thaise meisjes in strakke pakjesThaise meisjes in strakke pakjes

De eerste keer dat ik in Thailand kwam viel het me het meeste op. Niet echt voorbereid op wat je gaat mee maken in een voor jou nog onbereisd werelddeel, vallen dit soort wijziging juist erg op.  Als vijftiger kan ik me uit mijn eigen jeugd geen schooluniformen herinneren, misschien alleen voor de gymles. Verplicht een zwart korte broek witte sokken en een wit T-shirt.

‘Thailand have too’, is een gevleugelde uitspraak van een Thaise die ik erg goed ken,maar de schooluniformen in Thailand zijn nog steeds niet weg geweest. Per school lopen de jongens en meisjes in schooluniform waar ze bijna wanhopig een eigen draai aan proberen te geven. Blouse, in de broek of rok of juist er uit ? Perfect gestreken als een militair, of toch maar geprobeerd of het exemplaar ook op een prop kan drogen met zoveel mogelijk kreukels? Wanneer verder niets meer helpt, dan maar zoveel mogelijk accessoires erop. Wilde haren en nagellak.

De jeugd probeert gelukkig zijn eigen wil te ontwikkelen.

Thaise meisjes in strakke pakjesEen zin voor een uniform kan ik me bedenken en vooral voor scholen dat je makkelijk een groep kunt herkennen en bij elkaar houden. Ok, maar dan komt om de hoek zeilen, een clubje grijze rokjes met een gebroken witte jasjes. De bank heeft pauze of de volgende shift van de BTS bediendes gaat aan het werk.

Het wissel elkaar maar af, veel medewerkers lijken trotser te zijn op hun bedrijf dat ze de bedrijfskleding met een glimlach willen dragen dan wij Nederlanders. Ik heb ooit op een Callcenter gewerkt in Nederland, waar de baas bedacht had dat we bedrijfskleding moesten gaan dragen. Achter de telefoon? Afsloten van iedereen, zonder dat iemand je kan zien ? Ik dacht het niet en vele met mij. Idee afgeschoten en de baas verdween ook snel.

De Thai zijn schijnbaar iets anders, dat kun je ook zien in de demonstraties waar het geel en het rood met trots gedragen wordt.

Thaise meisjes in strakke pakjesIn Pattaya, op Walking Street , waarschijnlijk zal inmiddels elk zich ‘respecterend’ straatje met go go bars het wel hebben, is een vrij bar waar je wanneer je binnenkomt wordt ontvangen door een pilote. De hele bar is een grote luchthavenlounge, waar dingen gebeuren wat de de passagiers van de KLM nooit voorgeschoteld krijgen. Het is er vrij warm binnen schijnbaar, want voor je het weet gaat een behoorlijk groot deel van bedrijfskleding uit, iets waar Martinair misschien nog mee te redden was geweest en het feest gaat maar door.

’s Morgens lig ik gelukkig alleen in mijn hotelkamer en de deur gaat open, versuft kijk ik op, heb ik nu een meisje mee genomen uit de bar? ‘’Housekeeping.’’ Ook die lopen in uniform, verwarrend allemaal, maar eigenlijk ook best wel grappig toch. Verschrikt trekt ze de deur achter zich dicht en ik slaap door.

’’ I will come back later’,’ hoor ik nog net.