Categoriearchief: Relatie met Thaise vrouwen

Over problemen. vooroordelen en cultuurverschillen in een relatie met een Thaise vrouw

Man vertrouwt zijn Thaise vrouw niet met geld

Geld, het nummer één struikelblok in Thaise-Nederlandse relaties. Zij wil meer, hij houdt de hand op de knip. Belangrijkste reden, hij vertrouwt zijn Thaise vrouw niet met geld.

Het is dé nummer één klacht van Thaise vrouwen; mijn man is ‘ki-niauw maak’. Erg gierig. Het is dé nummer één klacht van de Nederlandse mannen. Ze zeurt altijd meer om geld. Waarom geven deze mannen hun eega niet een ruimer budget? Simpel, ze vertrouwen hun Thaise vrouw niet met geld.

Relatie betekent zorgen

In de Thaise cultuur is een relatie aangaan vooral ook een zakelijke deal. Je belooft voor je nieuwe vriendin te zullen zorgen. Dat is de reden dat het vrij normaal is om, zolang zij nog in Thailand verblijft en jij in Nederland, per maand geld over te maken naar je Thaise liefje.

Wanneer zij naar Nederland komt om bij jou in te trekken dan stopt die maandelijkse bijdrage, maar zij verwacht wel dat ze in ruil daarvoor een vast budget krijgt om voor jou en zichzelf te kunnen zorgen. Thaise vrouwen zijn over het algemeen gewend om het huishouden te bestieren en zullen dat in Nederland ook willen doen. En daar hebben ze geld voor nodig.



Man wantrouwt zijn Thaise vrouw niet met geld

Om dat huishouden te kunnen doen, moet ze wel over een redelijk budget beschikken. En daar gaat het vaak mis. Doordat de man geen vertrouwen heeft over Thaise vrouw met geld, geeft hij haar geen budget. Ze gaan samen boodschappen doen, waarbij hij niet de vrije hand geeft welke artikelen er gekocht worden.

Als er iets op is, en zij wil dat snel gaan halen, moet ze bij haar man aankloppen voor geld. Met telkens weer dezelfde discussie. Hebben we dat echt nodig, is het nu al op? Kortom zij verliest haar controlefunctie over het huishouden.

Dan hebben we het niet eens gehad over kleding, schoenen of samen met een vriendin een kopje koffie gaan drinken of lunchen. Ook daarvoor moet de vrouw steeds weer aankloppen bij manlief. Al snel is ze al dat wantrouwen over geld beu. Irritaties, ruzies en uiteindelijk loopt de relatie op de klippen.

Kan ik mijn Thaise vrouw met geld vertrouwen?

Om die vraag te beantwoorden, moet je eerst jezelf een vraag stellen. Waar heb ik mijn Thaise vrouw ontmoet? Was het in een (gogo) bar? Of in een bar waarvan bekend is dat er Thaise dames komen jagen op westerse mannen? Als het antwoord op die vraag ‘ja’ is dan zou ik erg voorzichtig zijn. Deze dames zijn gewend aan erg veel geld, want ze worden rijkelijk beloond voor hun diensten. En geld is en blijft nummer één voor deze dames. Al heb je natuurlijk uitzonderingen (Die van mij is anders, echt!)

Heb je je nieuwe liefde ergens anders ontmoet, dan nog is het oppassen. Je vrouw kan wel goudeerlijk zijn, dat wil niet zeggen dat al haar familieleden dat ook zijn. Je zult niet de eerste man zijn die kaalgeplukt wordt door zijn liefje in opdracht van de familie.



Oplossing: schenk haar het vertrouwen met mate

Toen mijn vrouw naar Nederland kwam, heb ik het volgende gedaan. Ik heb een machtiging voor aangemaakt op mijn bankrekening. Ze kreeg een pinpas, waarmee ze alles kan doen. Op die machtiging zit een opnamebeperking van vaak 250 euro per dag. Dat bedrag kan je naar beneden bijstellen, als je dat wilt.

Maak tijdlang er een gewoonte van om je rekening dagelijks te checken. Zo sla je twee vliegen in een klap. Je respecteert je vriendin en schenkt haar het vertrouwen dat ze verdiend. Want elke nieuw relatie moet met vertrouwen beginnen. Tegelijkertijd beperk je het risico.

Mijn vrouw heeft me rijkelijk beloond. Ze is nog veel zuiniger met geld dan Zeeuwse meisjes en fietst nog liever 2 kilometer om, als het pakje boter in een andere winkel een dubbeltje goedkoper is.

Vrouw in de Isaan: Ze verandert totaal

Twee keer per jaar gaan mijn vrouw en ik bij haar ouders op bezoek. En telkens schrik weer van de metamorfose die ze ondergaat. Mijn vrouw in de Isaan (het noordoosten van Thailand) is ineens een totaal ander mens.

We zijn alweer een paar jaar gelukkig getrouwd. Sinds we de vele problemen die alle stellen met een gemixte nationaliteit doorgaan doorstaan hebben, is er sprake we een gebalanceerd huwelijksleven. Een gelukkig stel. Dat verandert echter op het moment dat mijn vrouw in de Isaan is.

De familie gaat voor alles

In de Thaise samenleving is familie belangrijk. Dat is niet alleen cultuur, maar ook erg praktisch. Je hebt in Thailand geen sociale vangnetten, zoals werkloosheidsuitkeringen of ouderenzorg. Wie geen werk meer heeft is op de familie aangewezen. Vandaar dat die band van oudsher sterk is. Je moet het erg bont maken om uit de familie verbannen te worden. En als je dat voor elkaar hebt gekregen, dan ben je met recht een arme sloeber te noemen.

In de familiestructuur heerst ook een strikte hiërarchie. Vader staat eenzaam bovenaan. Na een tijdje komt moeder, dan de eerste mannelijke telg, vervolgens de oudste dochter en zo gaat het verder naar beneden. De hiërarchie kan veranderen op het moment dat een van de zonen of dochters rijk worden of een belangwekkende maatschappelijke functie gaan bekleden. Bijvoorbeeld Boeddhistische monnik worden. Maar vader en moeder blijven altijd boven aanstaan. Altijd, wat ze ook hebben uitgevreten.

Zorgen voor ouders is een plicht

Vanaf de eerste dag dat mijn vrouw in de Isaan is, begint de zorg voor haar ouders. Schoonmaken, wassen, boodschappen doen. Haar vader of moeder hoeven maar te kikken en dochterlief vliegt. Zonder mokken. Op het moment dat ik met mijn vrouw in gesprek ben en vader of moeder zeggen iets, dan stopt het gesprek onmiddellijk en heeft ze alleen nog maar aandacht voor haar ouders. Mochten die iets willen, dan gaat ze dat dat doen en is het gesprek me mij voorbij. Voorlopig.

Dat werkt frustrerend, want je krijgt het idee dat jij en wat je wilde zeggen onbelangrijk is geworden. De problemen als ik en mijn vrouw in de Isaan zijn worden groter, omdat ik me na verloop van tijd eenzaam begin te voel. Ik spreek een aardig mondje Thais, maar niet het dialect dat ze hier spreken en Paassaa Lao heet. En mijn schoonfamilie spreekt, zoals iedereen in de Isaan, geen Engels. De eerste paar dagen vermaak ik me nog met boeken lezen en verhalen schrijven, maar als je een hele dag met niemand spreekt, dan vereenzaam je snel

Oplossingen als je met je vrouw in de Isaan bent:

Bereid je goed voor op een bezoek met je vrouw aan de Isaan. Weet waar je naar toe gaat, vaak zijn het gehuchten van slechts één of twee straten. Geen 7/11, geen kroeg, soms een buurtwinkeltje. Het is met de kippen op stok, om negen uur ’s avonds is er vaak geen ziel meer wakker. Om vijf uur in de ochtend staat iedereen weer op. En dat doen ze redelijk luidruchtig.

Meer voorbereidingen die je kunt treffen:

# Besef dat je vrouw in de Isaan een ander mens is. Ze heeft minder tijd voor jou.

# Besef dat je vrouw de Isaan bezoekt voor haar familie. En om jou te showen.

# Stel je in op eenvoud. De bewoners van de Isaan hebben niet veel luxe.

# Slaap bij de ouders, ze zullen het heel erg waarderen.

# Pas je zoveel mogelijk aan. Zit op de grond, eet zoals zij eten.

# Kijk niet op van rare gewoonten, zoals boeren, smakken en winden laten.

# Stel je erop in dat je een tijdje eenzaam bent. Neem als het kan een vriend mee.

# Neem boeken, muziek, dvd’s mee. Zorg dat je je kunt vermaken.

# Ga in de ochtend sporten, de temperatuur schommelt rond de 25 graden.

En last, but certainly not least: Zorg dat je bezoek aan de Isaan niet te lang duurt. Vijf dagen hooguit. Zeker als je de eerste keer gaat. Het is doodvermoeiend, en als je langer blijft is de kans groter dat je geïrriteerd raakt en ruzie gaat maken. Probeer er maar het beste van te maken samen met je vrouw in de Isaan. Het is een verplicht nummer als je een relatie aangaat met een vrouw uit de armste streek van Thailand.

Hoe mijn Thaise vrouw mijn levensvisie heeft veranderd

‘Waar je mee omgaat, word je mee besmet’. Klopt, als een bus. Als twee mensen een tijdlang samenwonen gaan ze dingen van elkaar overnemen. Soms zelfs dezelfde kleur jassen dragen (oh God, nee he!). Maar mijn vrouw heeft bij mij een diepere snaar geraakt. Ze heeft mijn levensvisie totaal op zijn kop gezet.

Thais Boeddhisme

Nadat ik mijn vrouw had leren kennen heb ik me maar eens verdiept in het boeddhisme. Al snel kwam ik er achter dat de Thai een beetje zijn afgedwaald. Een beetje veel. Ze hebben een mengvorm uitgevonden van boeddhisme, hindoeïsme en animisme (het geloof in geesten). En hoewel het boeddhisme me aanspreekt, want het is een levenswijze, heb ik helemaal niets met het Thais boeddhisme. Want dat is een religie.

Soms ben ik zo dom om te vragen hoe een bepaalde god heet en wat ie doet. Ik krijg dan een hele uitleg van mijn vrouw, maar halverwege haak ik al af. Veel te ingewikkeld. Het ironische is dat Boeddha een soort Luther was voor het Hindoeïsme. Hij vond dat geloof veel te ingewikkeld en dat kon volgens hem niet kloppen. Vervolgens ging hij in afzondering en bereikte de verlichte status. En ontwikkelde een levenswijze volgens het KISS-principe (keep it simple stupid) .

De Thai hebben voor een groot deel dat weer teruggedraaid. Want Boeddha had niks met goden, en de Thai des te meer! En op één been kun je niet lopen, dus doe er maar een paar meer. Elke volle maan zit mijn vrouw voor het huis te bidden om de geesten in de grond gunstig te stellen. Met wierook, wat te eten en te drinken. Die moeten ook tevreden gesteld worden, want als ze boos zijn loopt het verkeerd af met ons huis. Misschien wel een meteoriet of vliegtuig dat zich in het dak boort.

Dukkha dus passief

Toch huist de basis van het boeddhisme nog in vrijwel elke Thai. Het beginsel van het boeddhisme is de Dukkha: Het leven is lijden, dat lijden komt voort uit verlangen, dat lijden is te verlichten door verlangen op te heffen. En dat doe je via het achtvoudig pad. In die acht regels zit de reden besloten waarom veel Thai niet zo doelgericht en oplossingsgericht zijn als wij graag zouden zien.  Passief dus. Misschien wel gewoon lui. Tenminste, in onze westerse ogen.

De leer van Boeddha vertelt ons namelijk dat we niet vooruit moeten kijken, niet terug moeten blikken, maar simpelweg te leven in het hier en nu. Wat door velen dus wordt gezien als luiheid of een karakterfout, is in feite een volksaard. Net als onze Calvinistische inslag. Daarom botst het ook vaak. Waar wij verwachten dat iemand tenminste twee minuten voor een afspraak verschijnt, is bij de Thai een afspraak pas een afspraak als er iemand op komt dagen.

Boeddhisme in de praktijk

Het verbaasde mij altijd dat mijn vrouw de dag begon, zonder enige vorm van planning. Alles wat op haar pad kwam werd terstond afgehandeld, alles wat er nog gedaan moest worden bleef vervolgens liggen. Net als iedere andere westerling werd ik daar helemaal gek van. Dat kan toch veel efficiënter, dacht ik. Mijn vrouw moest daarom lachen. “Het heeft geen zin om plannen te maken, want er komt altijd iets tussendoor. Daar gaan je mooie plannen waar je zoveel tijd aanbesteed hebt. En vervolgens verlies je nog meer tijd om je plannen aan te passen.”

Wat ze feitelijk vertelde was dat we ons leven niet zo goed in de hand hebben als we zelf denken. Het gedeelte waar wij werkelijk invloed op uit kunnen oefenen is erg klein. Ik vond het erg moeilijk haar gelijk te geven, maar besloot de proef eens op de som te nemen. Ik zag in mijn werkrooster dat ik over twee weken een probleempje had. Ik had met de garage afgesproken voor een noodzakelijke APK voor mijn auto, maar ik moest ook werken. Normaal zou ik in de telefoon klimmen en druk bezig zijn om die dienst te ruilen. Nu deed ik niets.

Ik zag het probleem, erkende dat er een probleem was, en liet het rusten. Een paar dagen belde een collega op. Of ik met hem kon ruilen? Het was dringend! Ik ruilde met hem. Zijn en mijn problemen waren opgelost. Zonder enige moeite of energieverlies. Sindsdien handel ik steeds volgens dit principe.

Zo heeft mijn Thaise vrouw mijn levensvisie veranderd

Het is verbazingwekkend hoeveel problemen zichzelf oplossen, zonder dat je ook maar iets doet. Sterker nog, terugkijkend zie ik hoe vaak ik juist problemen veroorzaakte door wel handelend op te treden. Door haastig de verkeerde besluiten te nemen. Van de regen in de drup. Of nachten wakker te liggen, overmand door zorgen hoe ik dit varkentje moest gaan wassen.

Zo beschouwt hebben de Thai het zo slecht nog niet bekeken. Niks luiheid, of passief. Ze verspillen gewoon minder energie. En in land waar het kwik vaak boven de 35 graden komt is dat gek nog niet gedacht.

Mijn vrouw en ik? Wij hebben nog zelden ruzie. Want wij zien het probleem wel, erkennen dat er een probleem is en doen vervolgens… niks. Het lost zichzelf vanzelf op.