Kathoey, een vrouw gevangen in een mannenlichaam

Ze zijn intelligent, zeer sociaal en willen eigenlijk een normaal leven. Dat ontdekte ik in mijn zoektocht naar een antwoord op de vraag waarom een Thaise man uiteindelijk besluit dat hij liever een vrouw wil zijn. Een kathoey, zoals ze in het Thais heten. Of ladyboy, zoals wij ze noemen.

Die vraag houdt me al bezig sinds dat ik ontdekte dat er in Thailand veel ladyboy’s zijn. Misschien wel veel meer dan waar dan ook in de wereld. Of misschien is het gewoon zo dat ze in het Zuidoost-Aziatische land veel nadrukkelijker aanwezig zijn, omdat ze er zonder pardon open over kunnen zijn. Om een antwoord te krijgen op mijn prangende vraag, moest er ten minste een kathoey interviewen.

Studente Yem

Een buitenkansje: Mijn nicht Noong Faang is al jarenlang bevriend met een kathoey, zoals de ladyboys in de Thaise taal worden genoemd. Geen scheldwoord, maar zeg het nooit hardop als er eentje in de buurt is. Ze vinden het net zo min leuk, als wij het woord ‘farang’. Mijn nicht en Yem zitten samen op dezelfde universiteit. Ik nodigde ze allebei uit voor een dinertje. Dat werd uiteindelijk een etentje bij een MK vlakbij de universiteit. Want daar zijn ze allebei dol op.

Yem is een transseksueel van 20 jaar. Ze is ten dele nog mannelijk, maar dat zie je nauwelijks meer. Ze draagt vanavond niet het schooluniform wat ze normaal draagt, de witte blouse en de blauwe rok. Maar een bruin bloesje met fleurige accenten. Het heeft een V-hals met strik, die nonchalant haar nek en het begin van haar decolleté laat zien.

Door haar blouse priemen twee kleine borstjes. Met hormoonbehandeling gekweekt. Yem heeft goed opgelet dat ze niet te groot worden. Ze passen precies bij haar tengere lichaam. Maar ze heeft genoeg slikken van het hormonen, eigenlijk wil ze siliconen laten inplanteren. En ze wil ook haar penis in een vagina laten veranderen. Maar zelfs in Thailand, waar de operatie zo vaak wordt gedaan dat er artsen zijn die zich hierin gespecialiseerd hebben,  zijn dit dure operaties die Yem nu niet kan betalen.

Vrouwelijk gezicht

Ik bestudeer haar gezicht. Ze gebruikt geen make-up. Ze heeft alleen een zwart lijntje op haar oogleden laten tatoeëren, zoals zoveel Thaise vrouwen doen. Dit is de tijd dat er hard gestudeerd moet worden, de examens komen eraan. Haar huid is dan ook wit en vettig en rond haar mond en neus zit een rode uitslag. Een beetje zwarte randen onder de ogen van de lange nachten studeren. Haar oogopslag is erg open, alsof ze geen geheimen voor je heeft.

Tijdens het praten heeft ze veel vrouwelijke trekjes. Ze doet het hoofd een klein stukje naar achteren of houdt het schuin als ze luistert. Als ze nadenkt, kijkt ze een beetje schuin naar boven, en ze praat veel met haar handen. Het is een klein tikkeltje teveel vrouwelijk, maar niet overdreven. Pas als je heel goed kijkt, valt het op. Ook tijdens het lopen, zijn haar tred en bewegingen vrouwelijk. Ze lacht veel en openlijk. Alleen als ze even wegzakt in een diepe gedachte, breekt het mannelijke in haar gezicht een beetje door. De rest van de tijd zou je denken dat je met een aantrekkelijke studenten van doen hebt.

Het begon vroeg

Haar gevoel dat ze in een verkeerd lichaam zit kwamen al vroeg. Ze is opgegroeid in Lampaang, waar ze het grootste deel van haar jeugd alleen met haar moeder doorbracht.  Haar vader werkte in Koeweit en was er zelden. Toen ze vier was kwamen de eerste gevoelens dat ze een meisje wilde zijn. Ze begon jurken te dragen. Eerst nog in huis, maar later ook naar school. Haar moeder maakte er geen probleem van, en ook op de basisschool werd het de normaalste gang van zaken gevonden. Sindsdien gaat ze ook naar de dames-wc. Eerst nog samen met mijn nicht, waar ze toen al bevriend mee was, later ook alleen. De andere dames viel het niet op, of het interesseerde hun niet. Ze maakte er geen punt van.

De echte problemen kwamen toen Yem in de pubertijd terecht kwam. Haar lichaam begon te veranderen, mannelijker te worden. Tegelijkertijd zag ze dat bij haar vriendinnen de rondingen steeds duidelijker werden. Dat zorgde voor enorme frustraties, want dat precies wat zij ook wilde. Ze vertelt dat ze in die tijd veel hoofdpijn heeft gehad en ook wel gedachten om uit het leven te stappen. Pas toen ze hormonen begon te slikken, en haar lichaam vrouwelijker werd, gingen de frustratie gedeeltelijk voorbij.

Grappig gesprek

Ineens ontstaat er een gesprek tussen Noong Faang en Yem. Ze kijken allebei nadrukkelijk naar hun borsten en wijzer erna. Op een gegeven moment gaan ze allebei rechtop zitten en trekken hun schouders naar achteren. Mijn nicht kijkt een beetje sip, als ze ziet dat de borsten van Yem mooier  gevormd zijn. Dat lijkt ze ook te zeggen tegen Yem, want die begint meteen druk te gebaren en raakt zelfs een paar keer de borsten van mijn nicht aan. Alsof het zussen zijn zitten ze elkaars borsten te vergelijken.

Later vertelt Noong Faang dat ze best jaloers is op de schoonheid van Yem. ‘Ze heeft een veel vrouwelijker lichaam dan ik’ zegt ze tegen mij. ‘Zelfs haar kont is mooier dan die van mij’ zegt ze grinnikend over haar eigen openheid tegenover mij.  Dan zegt Yem tegen Noong Faang dat ze niet moet zeuren. Zij heeft alles wat een vrouw nodig heeft en dat kan Yem nog niet zeggen.

Kritisch

Het wordt eens tijd om Yem het vuur aan de schenen te leggen. “Hoe verklaar je dat er in Thailand meer transseksuelen zijn dan waar dan ook ter wereld?” vraag ik. Ze haalt haar schouders op. “Omdat we hier kunnen zijn wie we zijn. Dat kan in jouw land niet. Misschien dat mannen die graag vrouw zouden willen zijn, daar niet open over zijn”.

“Er zijn mensen die beweren dat mannen tijdelijk kathoey worden, zodat ze het leger niet in hoeven. Na een paar jaar worden ze gewoon weer man. Is dit waar?”. Ze kijkt me stil even aan. “Ik heb er nog nooit van gehoord, maar denk dat er wel van die mannen zijn. En dat vind ik vreselijk, want die geven ons weer een slechte naam”, beantwoord ze mijn vraag.

Ik ben enigszins verbaasd over diepgang van haar antwoorden. Ik vraag aan Noong Faang hoe de andere studenten op school Yem behandelen. “Ze is machtig populair, zoals bijna alle kathoey. Ze hebben vaak de meeste vrienden en vriendinnen. Ze is ook ontzettend slim en doet het erg goed op de universiteit. En dat geld ook voor de andere transseksuelen op de school.  Verder zijn ze ongelofelijk sociaal, ze hebben altijd een vriendelijk woord voor je en helpen werkelijk iedereen helpen”, vertelt mijn nicht.

“Als je droomt, Yem. Droom je dan dat je een man of een vrouw bent. Eerlijk antwoord graag”, probeer ik nog een keer een mogelijke façade te doorbreken. Haar glimlach is open en breed “als sinds dat ik me kan herinneren droom ik als vrouw. Ook bij de erotische dromen”.

Toekomst als kathoey

“Je bent bijna klaar met je studie. En dan Yem? Wat zijn je toekomstplannen?” vraag ik. “Ik hoop snel werk te vinden, en dan ga ik sparen voor mijn operaties. Zodat ik een echte vrouw kan zijn.” Als dat achter de rug is wil ze een gezin gaan stichten. “Maar wacht even. Zelfs als je een vagina hebt, zul je nooit zwanger kunnen worden”, stel ik. Ze knikt, een beetje sip. Ze wil adopteren, veel kinderen, want ze wil een groot gezin. “Je valt dus op mannen?”. Ja, ze heeft nu ook een vriendje die weet dat Yem een transseksueel is. “Daar ben ik vanaf het begin eerlijk over geweest, maar hij had er geen enkel probleem mee”.

Na het eten bedankt de beide vriendinnen me hartelijk. Ik vraag aan Yem of ik haar over vijf jaar weer mag interviewen, om te kijken hoe het dan met haar leven staat. En of haar dromen zijn uitgekomen. “Waarom zo lang wachten? De volgende keer dat je weer in Bangkok bent, bel je me maar. Kunnen we weer gaan eten”, zegt ze met een glimlach. Ik accepteer de uitnodiging voor het eten… en de vriendschap.

3 gedachten over “Kathoey, een vrouw gevangen in een mannenlichaam”

  1. Erg mooi verhaal!

    Ik ben in het begin van dit jaar een aantal keer cameraman geweest bij een documentaire over een 12 jarig jongetje wat een meisje wou worden. Het was fascinerend om te zien hoe de natuurlijke bewegingen en vrouwlijke trekjes als een tweede natuur bij hem zaten in gebakken. Wat ook bijzonder was, is dat hij op deze leeftijd al wist dat hij ‘zodra hij wat groter was’ zichzelf 100% ging laten omtoveren tot vrouw… Zijn vader was het hier niet mee eens, en ook zijn moeder had wat moeite. Later in het draai proces zag je dat door er openlijk over te praten (in dit geval met camera erbij) ook zijn ouders langzaam aan begonnen te accepteren dat dit was wat hij graag wilde. Aan het eind van de rit hadden beide ouders dus vrede met zijn beslissing, en hebben ze gezegd dat ze hem altijd zullen steunen..

  2. In nederland zijn transexuelen/transgenders(een kathoy bestaat niet in NL) …NIET…populair diverse programma,s hebben aangetoond dat de acceptatie van deze mensen ver onder nul ligt deze mensen hebben in nl geen rechten vooral hun recht op liefde en geluk werk word ze afgenomen Thailand ligt ver voor op europa wat acceptatie betreft….

Geef een reactie