‘ Ooh jee! We zijn de nam-prik vergeten!’

nam-prikDe Thai zijn eenkenning wezens als het om eten gaat. Het is Thais, Thais en nog eens Thais. Oke, Japans vinden ze ook nog wel aardig. Maar verder eten ze niet over de landsgrenzen. Tenminste niet zonder nam-prik

Ik heb de Thai wel eens gekscherend de Fransen van Zuidoost-Azië genoemd. Ze spreken nauwelijks Engels, zijn extreem trots op hun land en cultuur. En eten is het allerbelangrijkste wat er is. Thais eten wel te verstaan. Dat maakt vakanties in andere landen een beetje ingewikkeld.

Vakantie in Kreta

Een tijdje geleden zijn mijn vrouw en ik een weekje naar Kreta geweest. En je kunt veel zeggen over het Griekse voedsel, maar pittig is het nauwelijks. Het wordt vaak zelfs traditioneel lauw opgediend. Brave vent die ik ben, had ik mijn vrouw van te voren al gewaarschuwd. En zij had zich dan ook voorgenomen om een flinke dosis chilipeper en nam-prick (chilipasta) mee te nemen.

Nauwelijks waren we onderweg naar Eindhoven Airport of er klonk een ijselijk gil naast me. Ik verwachtte dat ze een deur of het gas had open laten staan. Maar nee, het was veel dramatischer ‘We zijn de nam-prik vergeten!’. Ik had echt geen zin om daarvoor om te draaien, wat trouwens ook niet mag op de A2, en naar huis te rijden. Om de potten die al een dag of drie op de keukentafel gereed stonden op te pikken.

Geen Nam-Prik??

De vakantie werd een eethel voor mijn vrouw. Na twee dagen klonk het al ‘ik wil pittig eten. Nu!’. Vanaf de derde dag werd naarstig naar kruidenwinkeltjes gezocht en op zijn kop gezet. Alles wat maar een beetje rood kleurde werd aan een grondige inspectie onderworpen. En ik moest haar steeds maar teleurstellen: ‘Nee lief. Paprikapoeder is niet pittig.’

Vanaf dat moment was geen pepervaatje meer veilig. Moussaka, stifado, kleftiko, souvlaki… allemaal kreeg het een grijs sneeuwlaagje. Zelfs het broodje tonijn tijdens de lunch ontkwam niet. Wanhopig zocht ze naar een Thais restaurant of een massagesalon. Maar er was geen Thai te bekennen. Wel Chinezen. En op dag vijf probeerde ze me te verleiden om ten lange lesten dan maar Chinees te gaan eten. En chinees eten is vloeken in de Thaise keuken. Toen ik dat weigerde, keek ze met puppy ogen aan ‘Ze hebben ook lekker sushi’.

Toko is nog open!

De vakantie was voorbij, de terugreis verliep rommelig vanwege hectische toestanden op het vliegveld van Heraklion. Na decennia van toerisme weten de Grieken nog steeds niet hoe je een vliegveld het meest effectiefst kunt runnen. Op de A2 opweg naar onze woonplaats zegt mijn vrouw ineens ‘De toko is nog open! Zullen we nog even boodschappen gaan doen?’ Een paar uur later zit ik zwetend aan de eettafel. Nu niet van het hete Griekse weer, maar van de somtam. Die was deze keer extra pittig.

Een gedachte over “‘ Ooh jee! We zijn de nam-prik vergeten!’”

  1. Mijn vrouw lust geen Thais. Het is Isaan-food wat hier driemaal daags bereid wordt, als het aan haar ligt. Maar ook Nederlands eten gaat er wel in. Broodje Subway, broodje hamburger, boerenkool, biefstuk, worst, frietjes of hutspot.. Alles liever dan curry of sweet n sour!

Geef een reactie