Van die stilzwijgende vernederende blikken

vernederende blikkenVan de week waren ze er ineens weer… die veelzeggende en  vernederende blikken. Vol van medelijden ‘kun jij geen Nederlandse vrouw krijgen’ tot vurig afwijzend ‘och, daar hebben we weer zo’n sekstoerist met zijn Thais slaafje’.

Ik was op pad voor de massagesalon van mijn vrouw. Wat dingen kopen en regelen. Op het gemeentehuis bijvoorbeeld. Een van de medewerkers heeft last van zijn rug. Dubbele hernia. Ik zeg dat ik de man wel kan helpen. So far so good. Totdat je vertelt dat je vrouw Thaise massages geeft. Een meesmuilende blik is het antwoord.

Respectloze blikken.

De eerste keer dat ik last kreeg van zo’n vernederende blik, was toen ik mijn vrouw net had ontmoet. Ik liep over straat in Bangkok. Verliefd, met de vrouw van mijn dromen dicht naast me, maar niet hand in hand, want dat doen Thai pas nadat ze getrouwd zijn. We lopen een gezinnetje tegemoet. Toeristen. Hij kijkt half grinnikend van mij naar mijn vrouw. Zij bekijkt mijn lief met een hooghartige blik van onder naar boven om vervolgens mij vol afkeer aan te kijken.

Wat weten die mensen van mij? Ik heb ze net een seconde geleden ontmoet, nog nooit een woord met ze gewisseld. Vanwaar dat oordeel dan? Vanaf dat moment zag ik ze vaker. Eerst reageerde ik nog beschaamd, maar tegenwoordig kijk ik brutaal terug. En soms trek ik expres mijn vrouw dichter tegen me aan. Of kus haar.

Vernederende blikken

Weer terug in Nederland kon ik niet wachten om iedereen te vertellen dat ik de vrouw had gevonden waarmee ik wilde trouwen. Gek genoeg was niet iedereen even blij als ik. Eerst was er gereserveerdheid. Alsof men afwachtte of het vanzelf wel weer over zou waaien. Later kwamen de vragen. Pardoes. Brutaal. Op de man af. Hoe ik zeker wist dat ze van mij hield? Wilde ze misschien geld? (impliciet vragend of ze een Thaise hoer was).

Later kwamen daar de verhalen overheen, van andere gedupeerde mannen. Het is verwonderlijk, iedereen schijnt wel een man te kennen die door een Thaise dame helemaal is leeggeroofd. Als ik dan vertelde hoe ik haar heb ontmoet (niet in een go-go bar) bleef het vaak even verwarrend stil.

Veelbetekenende blikken

Ondertussen is het iedereen in mijn nabije omgeving wel duidelijk dat het mijn vrouw en mij ernst is. We zijn twee keer getrouwd, Boeddhistisch in Thailand en voor de wet in Nederland. Ze heeft haar eigen zaak, een massagesalon. Maar juist dat heeft de vernederende blikken weer terug gebracht. Al een tijdje hard ik er geen last meer van.

Ik vind het toch apart. Als ik zou vertellen dat ze Chinees is (ze is kwart Chinees en kan er dus voor doorgaan), Vietnamees of zelfs uit Laos is, dan blijven die oordelende en vernederende blikken vermoedelijk achterwege. Ik zou het voor de lol eens moeten proberen.

2 gedachten over “Van die stilzwijgende vernederende blikken”

  1. Hoe herkenbaar met een lieve vrouw die toevallig Thaise is , maar ook in ons ‘tolerante Nederlandje’:

    – Op straat in Rotterdam: een roepende bouwvakker ‘Wat kost dat nou voor een dag ?’
    – In de kroeg als je haar even alleen laat meteen kanszoekers om haar heen.
    – In een restaurantje zitten er bij de mannelijke gasten opeens wel erg veel ‘vuiltjes’ in het oog waardoor zij moeten knipogen toevallig in haar richting.

    Jaloers, neen absoluut niet want ik WEET dat zij voor mij gaat, maar plaatsvervangende schaamte voor mijn medeNederlanders absoluut wel. De thaise cultuur is zeker niet zaligmakend maar in de westerse zitten ook nogal wat verbeterpunten. En als reactie op ‘HAWL van 13-01-13’; Hoezo is enig begrip wel op zijn plaats ? Ik ga dit niet eens uitleggen……………….

Geef een reactie