Tagarchief: Go-Go Bar

Een typisch Thais verhaal…

FarangHet typische verhaal van een gescheiden man die voor het eerst op vakantie gaat naar Thailand, verliefd wordt op een gogogirl en een enorme deceptie te wachten staat.

Alfred is 46 en zijn drogisterij in Enschede loopt geheel op rolletjes. Dat kun je niet meer van zijn huwelijk zeggen. Drie jaar geleden besloten hij en Nancy, na een huwelijk van bijna 20 jaar, te gaan scheiden. Zij had al langere tijd een vriend, maar Alfred merkte daar nooit iets van, hij was druk bezig met de drogisterij.



Winkelmeisje

Na zijn scheiding had hij hulp nodig in de winkel, zijn vrouw was er immers niet meer. Een meisje met een oosters uiterlijk van 18 jaar werd aangenomen en in de afgelopen 3 jaar had zij zich tot een zelfstandige winkelchef ontwikkeld. Alfred keek vaak ‘stiekem’ naar haar. Hij vond haar erg aantrekkelijk en de laatste tijd droomde hij zelfs van haar. Niet dat hij haar ooit aanraakte hoor, nee zoiets dat doet Alfred niet. Maar dromen dat kan wel.

Een typisch Thais verhaalNu zijn winkelmeisje hem prima kon vervangen wilde Alfred wel eens op vakantie. Dat was hij al heel lang niet meer geweest. Van een kennis die ooit eens naar Pattaya in Thailand was geweest had hij verhalen gehoord die enige overeenkomsten hadden met zijn dromen over het Aziatische winkelmeisje.

Reis naar Pattaya

Op een dag was het zover. Alfred reisde naar Bangkok, vandaar door naar Pattaya. In de middag was hij lekker naar het strand geweest, lekker eten en tsjaa….inderdaad ook lekkere meiden. Na het avondeten ging Alfred een stukje wandelen. Nou ja….wandelen? Hij tuimelde bijna van de ene in de andere girlie-bar. Overdag merkte je daar niets van maar in de avond was alles anders.

Een typisch Thais verhaalAlfred werd overdonderd door ‘brutale’ meiden die hem aanspraken. Iets terugzeggen durfde hij niet. Alle dames waren zo mooi, nog mooier, nog…… dan in zijn dromen over zijn winkelmeisje. Maar in deze drukte met harde muziek voelde Alfred zich niet erg op zijn gemak. Bovendien waren de dames wat al te vrijpostig, zou vond Alfred. Dus wat doet een drogist uit Enschede dan, die zoekt een gelegenheid uit, waar hij zittend aan de bar rustig een flesje bier kan drinken het geheel rustig bekijkend.

Noi

Na een paar minuten komt er, enkele barkrukken verderop, een mooie vrouw zitten. Eerst doet Alfred net of hij haar niet opgemerkt heeft, hij kijkt net als in de winkel, stiekem naar haar. Langzaam wordt hij iets brutaler en bij het tweede flesje bier kijkt hij haar kant op. Hun blikken kruisen elkaar, het meisje slaat verlegen haar ogen neer. Dit is meer het niveau van Alfred, geen brutale blikken deze keer. Nu moet hij nog bedenken hoe hij met haar in contact komt. Naar haar toelopen durft hij niet echt.

Een typisch Thais verhaalNa een paar minuten, als zij weer zijn richting uitkijkt, wijst hij op zijn flesje bier en maakt een gebaar van ‘wil je ook iets drinken?’ Het meisje lacht verlegen maar komt op de kruk naast hem zitten. Ze wil gewoon een softdrink, geen bier. Veel Engels spreekt het meisje niet. Alfred is ook niet echt een versierder, dus de communicatie verloopt stroef en langzaam. Maar na een uurtje weet Alfred dat ze Noi heet, 24 jaar en gescheiden is en uit de plaats Korat komt. Niet dat Alfred weet waar dat ligt, maar je moet het toch ergens over hebben. Zo blijkt ze ook nog een dochter van 4 jaar te hebben, die woont bij Oma. En…..Alfred hoort goedkeurend aan dat ze hier vandaag voor het eerst is. Ze komt hier dan wel om geld te verdienen, maar zij is toch echt anders dan al die anderen.

Paniek

De vakantiedagen vliegen voorbij en Alfred is al ruim een week verliefd. Hij heeft nog geen minuut aan de drogisterij gedacht. Natuurlijk, hij betaalt voor haar gezelschap, maar dat geld is eigenlijk voor de oma. Voor de opvoeding van haar dochter. Niets ordinairs dus, Alfred voelt het zelfs als een soort plicht. Op de laatste vakantiedag breekt bij Alfred een beetje paniek uit. Hij is stapelverliefd en wil Noi nooit meer kwijt raken.

Een typisch Thais verhaalSamen bespreken ze hun toekomst. Alfred geeft haar voldoende geld om uit de bars te blijven en in Korat haar kind te kunnen opvoeden. Binnen 3 maanden zal hij bij haar terugkeren en zullen ze samen naar een woning gaan zoeken. Het afscheid is erg moeilijk, maar ze kunnen wel bellen of email contact onderhouden.

Dochter is ziek

Terug in Nederland treft Alfred de drogisterij in uitmuntende toestand aan. Zijn winkelchef heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om de boel eens lekker te veranderen en Alfred moet toegeven: Het ziet er zelfs beter uit dan ooit. Dit geeft hem een goed gevoel voor de toekomst, want hij wil toch zo spoedig mogelijk terug naar Noi. Als Alfred de volgende dag zijn email ophaalt treft hij tot zijn opluchting een bericht van Noi aan. Helaas is het niet zo’n heel goed bericht, want Noi’s dochter is ernstig ziek geworden heeft op korte termijn medische hulp nodig.

Dit kan echter niet betaald worden en Noi vraagt zich af of zij dan maar weer terug naar de bar in Pattaya moet gaan. Alfred schrikt zich rot, vooral van de laatste opmerking. Hij heeft haar telefoonnummer en rekening houdend met het tijdverschil belt hij haar Een typisch Thais verhaaldezelfde dag op om te vragen om hoeveel geld het precies gaat. De (omgerekend) 1000 euro maakt hij nog dezelfde dag naar Noi over. Hij leest en herleest Noi’s mail en iedere keer weer bonkt zijn hart in zijn keel bij de opmerking ‘terug naar de bar in Pattaya’.

Wat hem wel opvalt is het goede Engels waarin de mail geschreven is. Met een ‘Nou ja, ze zal er wel een vriendin bijgehaald hebben’ stelt hij zichzelf gerust. Twee dagen later ontvangt Alfred een nieuwe mail. De operatie is geslaagd, de dochter al een heel stuk beter en……Noi heeft een zeer fraai huis voor hun beiden op het oog.

Aanbetaling

Ze hoopt dat het nog te koop is als Alfred terug is. Ook vraagt Noi of haar dochter dan bij hun kan komen wonen. Alfred heeft zelf geen kinderen en voelt zijn egootje glimmen. Snel mailt hij Noi dat hij dat een goed plan vindt en vraagt of het mogelijk is een soort aanbetaling op het huis te doen zodat ze binnenkort samen er een besluit over kunnen nemen.

Een typisch Thais verhaal Al de volgende dag blijkt dat gelukkig mogelijk te zijn en de aanbetaling van 1500 euro valt Alfred eigenlijk best mee. Helemaal goed gaat het nog niet daar in Thailand, want de opvoed oma heeft dringend dure medicijnen nodig. Noi heeft haar verantwoordelijkheid genomen en de benodigde 400 euro betaald van het geld dat eigenlijk voor het huis bestemd is. Alfred stort dit bedrag maar snel op haar rekening, anders gaat hun droomhuis misschien aan hun voorbij.

Huis te koop

Twee weken voordat Alfred naar Thailand afreist krijgt hij een telefoontje van Noi. In gebrekkig Engels en duidelijk geëmotioneerd vertelt Noi dat ‘hun’ huis verkocht dreigt te worden. Alfred vraagt Noi alles nog eens per email uit te leggen. Die email krijgt hij omgaand en dan blijkt dat hij zijn aanbetaling wel terug krijgt, maar dat de bank, eigenaar van het huis, een koper heeft die direct kan beslissen. Alfred baalt stevig. Alles leek op rolletjes te lopen en nu dit.

Voor een drogist neemt hij een snelle beslissing: Hij belt Noi en zegt haar het huis te kopen. Het aankoopbedrag, nu nog ruim 21.000 euro maakt hij vandaag over aan de bank, de eigenaar van het huis. Zo kan er helemaal niets mis gaan denkt Alfred, het geld wordt direct gebruikt voor de aankoop van het huis.

Familie over de vloer

En dan gaat Alfred weer naar Thailand. Noi wacht hem al in Bangkok op. In Nederland heeft Alfred een hotel voor 3 mooie exotische nachten geregeld. Dan reist de verliefde drogist door naar Korat, naar hun nieuwe, inderdaad fraaie, huis. Daar aangekomen treffen ze de dochter van Noi, de oma (beiden in blakend gezonde toestand) de opa, Een typisch Thais verhaalde broer van Noi en een oudere zus. ‘Wat een ontvangst’ vindt Alfred. Later op de avond wil hij wel eens lekker naar bed en hij vraagt voorzichtig aan Noi wanneer de familie vertrekt. Dit blijkt echter een misverstand. Alle aanwezigen hebben, met instemming van Noi, hun intrek in het huis genomen en zijn geenszins van plan daar ooit nog uit weg te gaan.



De teleurstelling

Na de hele situatie een paar dagen te hebben aangezien en van Noi nogmaals duidelijk vernomen te hebben dat de familie blijft denkt Alfred: ‘Dan verkoop ik het huis toch, de rest van de familie bekijkt echt het maar’. Noi is het helemaal niet met hem eens, haar ogen staan strak op hem gericht als dit besproken wordt. Nee dit lijkt helemaal niet op de verlegen blik uit Pattaya, de ogen waarop hij verliefd werd.

Een typisch Thais verhaal

Als Alfred zegt zijn plan echt door te willen zetten vertelt Noi hem dat de eigendoms-papieren van het huis bij de bank liggen. In de middag gaat Alfred naar de betreffende bank en vertelt dat hun huis zo spoedig mogelijk verkocht dient te worden. Dan krijgt hij te horen dat Noi vorige week de maximale lening van €16.000,- op hun huis heeft opgenomen en dat er op korte termijn een eerste aflossing van hem verwacht wordt…….

Alfred gaat niet meer terug naar ‘zijn’ huis. Hij begrijpt de situatie. Een typisch Thais verhaal…

Dit bericht is geschreven door Berthy Jenner op zijn webblog Sifaa.nl

Moreel dilemma: Bardame meenemen of niet

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietIedereen heeft zo zijn morele bezwaren de ‘do not’s’ die in zijn systeem zitten. Dingen waarvan hij overtuigd is dat hij ze nooit zal doen of opgeven.

Ik heb ze natuurlijk ook. Sommige zijn goed mee te leven en sommige zijn lastig. Ik ben nu drie weken in Thailand. Bijna bij elke stap die ik hier zet, word ik er mee geconfronteerd. Het leven lijkt hier anders, ik ben natuurlijk op vakantie, maar toch.

De morele bezwaren of hindernissen zijn diep in mijn opvoeding verankerd

Een van de eerste avonden in Thailand ben ik in Chiang Mai. Het tijdsgevoel is nog niet helemaal op orde en met mijn reisgenoot ga ik nog wat drinken. Om het maar even uit te proberen gaan we naar de oudste Gogobar van Chiang Mai de ‘Spotlight’.




We zitten eerst buiten wat te drinken en te praten. De zeer imposante uithangborden (40x30cm) worden binnen gehaald. Het is de officiële sluitingstijd. We verhuizen naar binnen. Aan de bar gaat het gesprek verder. Op het podium, ja we zijn in een gogobar, dansen een paar niet erg aantrekkelijke dames. Er is niet veel aandacht voor ze. Onbewust trekken we de aandacht van de dames en voor je ‘bob is your uncle’ kunt zeggen schuiven een aantal beter geklede dames aan. De taalbarriere is behoorlijk en veel verder dan ‘where are you from’ komen ze niet?

Mijn vriend is zo behulpzaam om bij de dames op duidelijke toon aan te geven dat ik SINGLE ben. Als een blad aan de boom richt de aandacht zich op mij. Daar ben ik niet blij mee. Ik ben single, maar ik ben niet op zoek naar een bardame.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietToch kruipt een meisje tegen me aan. Het is bij verre de aardigste van het stel en begint haar verhaal te vertellen. Ze spreekt redelijk goed de mix van Thai en Engels, het bar Thinglish.

Ze heeft een mooi gezichtje dat een beetje ontsiert wordt door een litteken van een motorongeluk.  Ze werkt er pas drie maanden en vindt het niet leuk om te dansen. Haar man slaat haar, heeft haar verlaten en ze moet wat om de kost te verdienen. Tot zo ver een heel herkenbaar standaard verhaal dat door heel veel bardames wordt verteld.

Haar vorige baan, werken in een illegaal casino is voor een geruime tijd niet mogelijk. Ze staat op een zwarte lijst van de politie, gokken is verboden in Thailand en ze is betrapt.

Dilemma: Bardame meenemen of niet

Ze heeft twee dochtertjes, eentje van een paar jaar en eentje van 15. In eerste instantie zou ik haar zelf niet veel meer geven. Ik vergis me iedere keer  in de leeftijden. Mijn vriend altijd bereid me te helpen vraagt naar de barfine en de andere kosten in de overtuiging dat ik te verlegen ben.

Moreel dilemma: Bardame meenemen of nietZe is hevig teleurgesteld wanneer ik haar mededeel dat het niet gaat gebeuren. Mijn vriend kijkt me aan met zijn ogen half uit de kassen. Ik vat het samen met: ‘het voelt niet goed voor mij’. Mijn morele bezwaren of hindernissen komen de hoek om zeilen.

Zijn ogen die al aan draadjes bungelde, liggen inmiddels op de grond. Het is toch een mooi meisje! Ja en? Ik ben naar niets op zoek en in ieder geval niet naar dit. Ik krijg het hem niet uitgelegd, maar mijn gevoel verandert niet. Na de teleurstelling en het afrekenen is het meisje ook meteen verdwenen. Geen tijd voor spijt.




Ik vind het een beetje zielig voor haar dat ik niet voor haar verdienste van de avond heb gezorgd. In ieder geval financieel niet heb geholpen. Ik had natuurlijk alleen de barfine kunnen betalen, had ze aan haar verplichting richting de bar voldaan. Ik had haar natuurlijk ook nog wat geld kunnen geven en ze naar huis kunnen sturen. De ‘morele bezwaren’ tikken op mijn schouder; ‘zo hou je het systeem in stand’ roepen ze keihard in mijn oor. Lastig is dat veel nadenken.

Toch stap ik met een prima gevoel over de gezellige avond op mijn brommertje richting hotel. Alle aandacht voor je persoontje is natuurlijk wel leuk en strelend.

Ik ga lekker slapen, alleen dus.

Je krijgt het meisje uit de bar…

meisje uit de barMisschien heb je deze opmerking al eens gehoord. Je krijgt het meisje uit de bar, maar de bar niet uit het meisje. Helaas, een waarheid als een koe.

Veel westerlingen doen hun Thaise geliefde op in een gogo- of andersoortige bar. Of in een massagesalon. Dat is ook helemaal zo gek niet, want daar komen namelijk de toeristen. De kans dat een toerist een dame ontmoet op een kantoor of verliefd wordt op de dame  bij de 7Eleven is een stuk kleiner.



Vrouwen zijn gewend aan snel geld.

Het probleem van een meisje uit de bar is dat ze dit soort leven gewend zijn. Glamour, snel en veel geld. Het zal dus erg veel aanpassingsvermogen van haar vergen om zich te passen in een huiselijk burgerlijk leven, waar ze de eerste jaren compleet van haar westerse man afhankelijk is. Het naar Nederland halen en de inburgering is dusdanig ingewikkeld dat dit al gauw anderhalf tot twee jaar gaat duren

Al die tijd zul jij haar moeten verzorgen. Wat dus inhoudt: Geld sturen. Hoeveel? Dat is aan jullie. Een goede balans vinden zal vermoedelijk een van de eerste ruzies tussen jullie opleveren. Want voor haar is het normaal dat je haar helpt, voor jou stuit dit totaal tegen de borst. In Nederland zorgen de dames namelijk ook voor zichzelf. Houd bij het bepalen van de prijs wel rekening dat je niet te laag gaat zitten. Want dan gaat ze gewoon weer werken, en dat is nu net niet wat je wilt.

Hoe lang in de bar?

De tijd dat de vrouw van je dromen in de bar werkt is ook van belang. Veel meisjes uit de bar zijn daar het lmeisje uit de bariefst zo kort mogelijk en staan alleen in de bar om een westerling als jou aan de haak te slaan. Als dat gelukt is verlaten ze de bar zo snel mogelijk. Zij vinden het namelijk ook niet leuk om naakt voor mannen te dansen. Of sexy gekleed de hele avond overal handen te voelen tasten.

Maar uiteraard lukt hun opzet ook niet altijd. En staan ze jaren in de bar. Daardoor glijden ze af in een ander soort sociale omgeving, en het zal haar heel wat energie kosten om later in Nederland gewoon werk te verrichten. Veel van deze dames die in Nederland terecht komen ontwikkelen vervolgens een alcohol- of gokprobleem.

Min of meer geldt dit ook voor dames uit de massagesalons. Dat zijn vaak salons met happy-ending aan het eind. In Nederland zal ze ook in dergelijke salons gaan werken. Of ze komt in salons terecht waar het gebruikelijk is dat de massage eindigt in seks. Ook daar komen veel problemen met gokken en drank voor.



Meisje uit de bar, bar niet…

Het is eigenlijk vanzelfsprekend. Een vrouw uit een restaurant, bij de receptie van je hotel of in de bioscoop dan is een andere soort vrouw dan eentje die naakt voor mannen staat de dansen. Als je dus een relatie aangaat met een Thaise vrouw uit de bar, dan moet je daar rekening mee houden. En je toekomstplannen op afstemmen. Want het cliché luidt nu eenmaal ‘Je kunt het meisje uit de bar halen, maar de bar niet uit het meisje’.  En het vervelende van cliches is… dat ze zo verrekte waar zijn.

Dit is een fragment uit mijn boek ‘Help, mijn Thaise vrouw wil trouwen’.

Seks voor de huur een betere toekomst

seks voor de huurThailand is lekker eten, mooie stranden, heerlijk winkelen, prachtige tempels. Maar Thailand is ook seks. Waarom doen de Thaise vrouwen dat? Waarom vernederen ze zichzelf zo?

Het antwoord is tegelijkertijd simpel en onmogelijk complex. Zoals de Thaise samenleving zelf. Het eenvoudige antwoord: Geld. Die happy-ending in de massagesalon, of die dame uit de bar of bepaalde discotheken gaan niet met je mee, omdat je eruit ziet als Brad Pitt. Of George Clooney. Ze verwachten betaald te worden voor hun diensten. Niet meer en niet minder. Die verliefde blik die ze je schenken hoort bij het spel.



Steeds weer hetzelfde verhaal

Telkens als je een Thaise gogogirl vraagt waarom ze ’s avonds voor te dikke, lelijke en vooral veel oude mannen staan te dansen, lepelen ze allemaal hetzelfde verhaal op. Of ze en masse dat zo hebben afgesproken. Ze komen van het Thaise platteland, zijn jong getrouwd en kinderen gekregen. Manlief heeft hun verlaten of zich in een dronkenbui doodgereden. In Thailand kennen ze nauwelijks verzorgingstehuis voor bejaarden, de familie zorgt zelf voor pa en ma. En erg vaak zijn in de verhalen van de gogogirls een van de ouders, soms zelfs beide, ernstig ziek.

Sommige dames hebben meer fantasie en dan is een kind van haar broer of zus op sterven na dood. Ze laten je een foto zien om te overtuigen. Mocht uit dezelfde bar de volgende dag een andere dame meenemen, dan is de kans groot dat je dezelfde foto weer krijgt te zien. Hoe je ook doorvraagt, de vrouwen blijven bij hun verhaal. Worden ronduit boos als je hun verteld dat je ze niet geloofd. Zelfs wanneer je vertelt, dat je gisteren van een andere dame hetzelfde soort verhaal te horen hebt gekregen. Eerst proberen ze je nog af te leiden ‘oh, you are butterfly. You like many ladies’. Maar als je daar niet op ingaat, dan is ineens die andere dame een leugenaar.

Ze heeft het een keer haar levensverhaal aan die ander verteld, omdat ze dacht dat het een vriendin was. Maar nu gebruikt die andere vrouw dat verhaal om ‘farang’ (Westerlingen) geld af te troggelen. Het is doortrapt, doorzichtig en briljant tegelijkertijd. Vele mannen zijn er al ingetuind en sturen elke maand honderden euro’s naar Thaise bankrekeningen.

Soi WalkingstreetNaughty Ladie Jacky

Om het verhaal achter de gogogirl te achterhalen moeten we ons geluk gaan beproeven in de bar net voorbij de neonverlichte kermis die Soi Nana tegenwoordig is. Waar je aan de toog een biertje kunt krijgen voor een normale prijs. Maar vergis je niet! Ook hier zit je geen minuut alleen. Meteen komen er vrouwen naast je op de kruk zitten. ‘Naughty Ladies’ is zo’n bar waar een 32-jarige Thaise schone van 1.50 hoog met de naam Jackie werkt. Uiteraard is dat haar bijnaam, zoals alle Thai een bijnaam hebben. Haar echte naam wil ze me niet vertellen. Ze heeft namelijk een vriend. Een redelijk rijke vriend zelfs. En die weet niet dat ze dit werk doet.

Waarom doet ze dit werk dan? En dan wordt het complex. Die vriend blijkt een zakenman uit Singapore van boven de 50. Hij heeft een vrouw en twee kinderen in die stad. De man heeft daar een groothandel in medicijnen en had plannen om ook in Bangkok een vestiging te openen. Alleen de Thaise wet schrijft voor dat de meerderheid in een Thailand gevestigd bedrijf ook in Thaise handen moet zijn.



Het wordt complex

Dus toen ze een tijdje een liefdesrelatie hadden, stelde hij voor dat op papier Jackie 51 procent van de aandelen zou bezitten en hij de rest. Voor haar werk, ontvangt ze 30-duizend bath (bijna 800 euro) in de maand. Maar dat is niet genoeg voor haar. Haar eigen huis kost 7000 bath per maand, en dan hebben ze samen ook nog een condominium waar ze om de maand samen zijn, als hij weer in Bangkok is. Kost nog eens 15.000 bath per maand. Plus nog eens 10.000 voor haar auto. Dan komt ze al 2000 bath te kort per maand te kort, en dan heeft ze nog niet gegeten of kleding kunnen kopen.

Kortom, opnieuw is geld een van de grote drijfveren om dit naast haar gewone ‘9 to 5’ werk te doen. Maar ik vertelde al dat het complex is, en dat betekent dat er meer redenen zijn. Een nieuwe vriend vinden bijvoorbeeld. Deze ‘sponsor’ waarvan ze zegt echt heel veel van te houden, heeft een jaar geleden hersenbloeding gehad. Dat heeft hem veranderd. Hij vertelt haar vaak dat ze maar opzoek moet gaan naar een nieuwe vriend. Tegelijkertijd wil ie niet dat die eventuele nieuwe vriend slaapt in ‘hun’ condominium.

Daar komt bij dat het filiaal in Bangkok niet goed draait. De man schrijft ongedekte cheques uit. Een daad waarvoor je in Thailand heel lang naar gevangenis als Baang Kwaan kan worden gezonden. Er lopen al rechtszaken. Jackie hoopt dus via dit werk een nieuwe farang te ontmoeten die voor haar kan gaan zorgen. Een nieuwe ´sponsor´, waar ze later dan echt wel van gaat houden. Want liefde en financiële zekerheid gaan vaak hand in hand in Thailand. Het een kan niet zonder het ander.

seks voor de huurControle houden

In de´ Naughty Ladies´ slaat een man een arm om Jackie’s middel. Ze kijkt om, het is haar klant van vanavond. Ze kijkt naar zijn glas. Driekwart leeg. Ze bestelt onmiddellijk een nieuwe ´Shinga´ voor hem. Zelf zit ze aan de cola. Nuchter moet ze blijven. De cola die ze van de klant krijgt is trouwens ook een verdienste. De bar betaalt haar per glas 40 bath.

Jackie is freelance. Dat betekent dat ze geen loon van de bar krijgt, doorgaans zo´n 5000 bath per maand. De klant betaald ´barfine´ als hij een dame mee naar zijn hotel wil nemen. 500 bath. Dat is alleen voor de bar, met de dame moet hij nog zelf onderhandelen en afrekenen.  Twee krukken verderop trekt een Britse man van rond de zestig een lange Thaise vrouw tegen zich aan, knijpt twee keer in haar billen, vervolgens gaat de hand naar haar kruis. De dame waar het achterwerk van is. gilt van schijnbaar plezier.

De klant van Jackie, een Fin van 37 die eruitziet als over de 50, kust haar op de schouder en probeert vervolgens haar op de mond te kussen. Ze ontduikt hem behendig, en drukt een kus op de zijkant van zijn lippen. `Controle, daar gaat het om. Ik moet de controle houden, tegelijkertijd moet de man denken dat ie alles in de hand heeft´. De Fin is stomdronken om nog maar aan seks te kunnen denken, maar toch is Jackie steeds behoedzaam. Steeds kijkt ze hem vluchtig onderzoekend aan. Is hij wel te vertrouwen? Te vaak heeft ze verhalen van de andere dames in de bar gehoord dat die na de seks zijn geslagen en zonder een cent op straat zijn gezet.



Seks voor de huur en het plezier

‘Seks’ is de derde reden en minst belangrijkste reden waarom ze dit werk doet. Haar Singaporese vriend heeft na de hersenbloeding een erectiestoornis, maar wil niet aan de Viagra. ‘Ik ben een gezonde meid van 30. Ik wil toch graag minstens één keer per week een goede vrijpartij ’. Meteen geeft ze aan dat dit quota zelden gehaald wordt. De mannen zijn vaak te dronken of te egoïstisch. ‘Ik heb goddank de keus om dit te kunnen doen. De vrouwen die verderop op een podium staan te dansen hebben dat niet. Die moeten alles nemen wat voorbij komt. Dik, stinkend, oud, het maakt niet uit. Het is geld. Hier kies ik de klant uit, hij niet mij’.

Veel mannen die Thaise gogo-bars hangen, denken beweren dat Thaise vrouwen dit werk doen, omdat ze seks lekker en belangrijk vinden. Jackie schudt hevig haar hoofd. ‘Ik heb altijd veel mannen gehad, dat is mijn levenstijd. Zelfs toen ik dit werk nog niet deed. De meeste Thaise vrouwen beperken zich het liefst tot één man. Tot ernstige vormen van jaloersheid aan toe’.

Ik vraag haar hoe ze zich voelt, als ze weer een hotelkamer verlaat om naar huis te gaan? Even kijkt ze me verbaasd aan. “Gewoon, het is werk. En soms heb ik daar lol in en soms is het vervelend. Net als jij als je rond vijf uur het kantoor verlaat.”

Door de ogen van een Go-Go Girl

Ik voel zijn ogen over mijn rug naar beneden gaan. Ik ben een Go-Go Girl en dus wieg even extra met mijn achterwerk en draai me dan langzaam om. Terwijl zijn ogen mijn lichaam verder verkennen, neem ik hem aandacht op. Nee, deze man wil ik niet. Als hij me dan eindelijk in de ogen aankijkt, werp ik een arrogante blik terug.

Hij glimlacht terug, een beetje te verlekkerd naar mijn zin. Ik werp een vriendin een blik toe die zij meteen begrijpt. We verwisselen snel van plaats. Vlug verken ik de mannen die hier zitten te kijken. Een jong stel, Amerikanen denk ik. Hij kijkt ongelukkig rond, probeert angstvallig oogcontact met de dames op het ovale podium te vermijden. Zij is een stuk brutaler en wijst hem verschillende meiden aan, die blijkbaar bij in haar smaak vallen. Hij kijkt en knikt dan snel. Dan zitten er nog twee grijsaards van boven de 60 en een kalende man van in de 40 in een mouwloos Chang T-shirt met licht bollend logo. Het is niet druk vanavond.



Gestuurd door pa

Ik heb dit werk niet altijd gedaan. Sterker nog. Als ik niet was gestuurd, dan was ik nooit op Soi Nana beland. Samen met mijn jongste zus en oudste broer was ik zeer gelukkig in Selaphum, een stoffig stadje onder de rook van Roi Et. Mijn ouders hebben daar een boerderijtje aan de randen van Amphur Klang.  We verbouwen mais, rijst en hebben wat kippen en koeien. Mijn taak was om de dieren te verzorgen. Als het oogsttijd was hielp ik ook mee op het land.

Ik mis het platteland heel erg. De vergezichten, de stilte, de hete middagen in april en mei. Samen met de hele familie zochten we dan beschutting onder een boom en sliepen een paar uurtjes tussen de werkzaamheden door. Ik mis ook mijn broer, mijn zusje en mijn moeder. En mijn vader dan? Daar ben ik nog steeds kwaad op. Hij is de reden dat ik hier half naakt sta te dansen. We hadden het niet slecht, de boerderij bracht genoeg op. Maar mijn vader werd jaloers op de buren, die ineens een nieuwe auto kochten. Of een flatscreen tv. Dat wilde hij ook.

Mijn vader is geen gemakkelijk man. Hij kan zijn handen niet thuis houden. Op beide manier. Toen ik 12 jaar oud was en de vrouwelijke rondingen zich aandienden, vertelde hij mij keer op keer hoe mooi ik was. Met hulp van mijn moeder wist ik te voorkomen dat het te ver ging. Maar er kwam een dag dat ik daar het gelag voor moest betalen. “Je bent zo mooi, maar je wilt mij niet. Ga dan maar iets verdienen met dat prachtige lichaam van je’, zei hij op een goede dag. Het hysterische gekrijs en gehuil van de drie dames in huis mocht niet baten. Hij wilde een nieuwe auto en daar moest ik voor gaan zorgen.

Aandacht trekken

Daar sta ik dan, in een niets verhullend topje en kort rokje. Het lijkt heel keurig, maar als de twee grijsaards die aan mijn voeten een Singha drinken, hun blik omhoog richten dan hebben ze onthullende ervaring.  Maar mijn onderkant interesseert de heren niet, ze zijn druk in discussie. Over voetbal of politiek, schat ik in. Toch wil ik hun aandacht trekken.

Ik ga door mijn knieën totdat ik bijna op mijn hurken zit. Zwaai mijn kont een beetje heen en weer en leg het heerschap rechts een vinger onder zijn kin. Zachtjes duw zijn gezicht richting dat van mij, ik leun een beetje voorover en pruil mijn lippen tot een kus. Dan ga ik langzaam weer staan. Jip, nu heb ik zijn aandacht. De kalende veertiger verderop vindt het prachtig en staat te joelen. Ik negeer hem, want hem wil ik niet. Hij lijkt me het type dat tijdens het vrijen rare dingen wil of me slaat.

Geregeld via ‘oom’

Vraag me niet hoe, maar mijn vader kende de eigenaar van deze bar. Hij belde een paar keer met deze ‘oom’ zoals hij het noemde. En op een ochtend, toen ik me aan het klaar maken was om een dagje met de koeien door te brengen, stond mijn vader ineens voor me. Hij had een treinticket in de ene en een koffer in de andere hand. Tijd om na te denken kreeg ik niet. Afscheid te nemen van mijn familie en vriendinnen trouwens ook niet. Hij bracht me direct naar het treinstation in Roi Et, waar hij mij het ticket, 50 baht en een briefje met een adres gaf.

Acht uur later reed ik Bangkok binnen. Angstig zag ik de skyline aan de horizon verschijnen, weggerukt uit mijn veilige wereld stapte ik een voor mij totaal onbekende omgeving binnen. Druk, nerveus, heet.  Aan een taxichauffeur liet ik het adres zien. De rit kostte 47 baht, alsof mijn vader dat had geweten. De rust op Nana Plaza was weldadig. Dat zou nog gaan veranderen, dat wist ik toen nog niet. Maar nu met daglicht viel het allemaal mee.

De eigenaar van de bar, een dikke Koreaan die naar vette sigarenrook stonk, gaf me mijn uniform. Ik moest me voor zijn neus omkleden. Vervolgens bekeek hij me met een zakelijke blik van onder naar boven. Hij knikte een keer, en gaf me een nieuwe ID kaart. “Je bent achttien als iemand het vraagt”. Ik was twee jaar jonger.



Grijsaard mee met Go-Go Girl

De blik van de grijsaard volgt me naar boven. Ik glimlach zo verliefd mogelijk en knipoog naar hem. Ik zie zijn blik snel onder mijn rokje schieten. Beet! Ik doe dit nu al drie jaar en heb nu geen problemen meer met dit werk. In het begin was dat wel anders. Vreselijk vond ik het om hier te dansen. Een hel om met mannen mee naar hun hotelkamer te gaan. Maar mijn collega’s hier hebben me de kneepjes bijgebracht. “Voer ze dronken, dan vallen ze voordat iets gebeurd in slaap’.

Daarom heb ik mijn pijlen gericht op een van deze twee grijsaards. Ze zijn snel tevreden en betalen altijd goed. En ik ben veilig, want dit soort heren willen mij nog eerst veroveren voordat ze mij bezitten. Ze maken je nog echt het hof. Dat ze een lijf hebben dat helemaal uitgezakt is? Nee, zo’n dikke zwetende stinkende en zwoegende man boven je, dat is lekker.  Die dan ook na de daad nog gaat afdingen omdat hij het niet lekker genoeg vond.  Een tip kun je dan helemaal vergeten.

De grijsaard wenkt de mamasan, die na een paar woorden met hem te hebben gewisseld mij wenkt. Ik snel het trapje af en vlij mijzelf tegen de grijsaard aan. Ik kroel achter wat door zijn haar. Deze avond is goed. Heel goed. En het geld voor de auto van mijn vader is bijna compleet. Misschien dat ik dan kan gaan sparen voor een reis naar Europa. Of Amerika. Lekker ver weg van alles.

Dit is een fictief verhaal gebaseerd op interviews die John Sarbach had met diverse Go-Go Girls