Tagarchief: prostitutie

Seks voor de huur een betere toekomst

seks voor de huurThailand is lekker eten, mooie stranden, heerlijk winkelen, prachtige tempels. Maar Thailand is ook seks. Waarom doen de Thaise vrouwen dat? Waarom vernederen ze zichzelf zo?

Het antwoord is tegelijkertijd simpel en onmogelijk complex. Zoals de Thaise samenleving zelf. Het eenvoudige antwoord: Geld. Die happy-ending in de massagesalon, of die dame uit de bar of bepaalde discotheken gaan niet met je mee, omdat je eruit ziet als Brad Pitt. Of George Clooney. Ze verwachten betaald te worden voor hun diensten. Niet meer en niet minder. Die verliefde blik die ze je schenken hoort bij het spel.



Steeds weer hetzelfde verhaal

Telkens als je een Thaise gogogirl vraagt waarom ze ’s avonds voor te dikke, lelijke en vooral veel oude mannen staan te dansen, lepelen ze allemaal hetzelfde verhaal op. Of ze en masse dat zo hebben afgesproken. Ze komen van het Thaise platteland, zijn jong getrouwd en kinderen gekregen. Manlief heeft hun verlaten of zich in een dronkenbui doodgereden. In Thailand kennen ze nauwelijks verzorgingstehuis voor bejaarden, de familie zorgt zelf voor pa en ma. En erg vaak zijn in de verhalen van de gogogirls een van de ouders, soms zelfs beide, ernstig ziek.

Sommige dames hebben meer fantasie en dan is een kind van haar broer of zus op sterven na dood. Ze laten je een foto zien om te overtuigen. Mocht uit dezelfde bar de volgende dag een andere dame meenemen, dan is de kans groot dat je dezelfde foto weer krijgt te zien. Hoe je ook doorvraagt, de vrouwen blijven bij hun verhaal. Worden ronduit boos als je hun verteld dat je ze niet geloofd. Zelfs wanneer je vertelt, dat je gisteren van een andere dame hetzelfde soort verhaal te horen hebt gekregen. Eerst proberen ze je nog af te leiden ‘oh, you are butterfly. You like many ladies’. Maar als je daar niet op ingaat, dan is ineens die andere dame een leugenaar.

Ze heeft het een keer haar levensverhaal aan die ander verteld, omdat ze dacht dat het een vriendin was. Maar nu gebruikt die andere vrouw dat verhaal om ‘farang’ (Westerlingen) geld af te troggelen. Het is doortrapt, doorzichtig en briljant tegelijkertijd. Vele mannen zijn er al ingetuind en sturen elke maand honderden euro’s naar Thaise bankrekeningen.

Soi WalkingstreetNaughty Ladie Jacky

Om het verhaal achter de gogogirl te achterhalen moeten we ons geluk gaan beproeven in de bar net voorbij de neonverlichte kermis die Soi Nana tegenwoordig is. Waar je aan de toog een biertje kunt krijgen voor een normale prijs. Maar vergis je niet! Ook hier zit je geen minuut alleen. Meteen komen er vrouwen naast je op de kruk zitten. ‘Naughty Ladies’ is zo’n bar waar een 32-jarige Thaise schone van 1.50 hoog met de naam Jackie werkt. Uiteraard is dat haar bijnaam, zoals alle Thai een bijnaam hebben. Haar echte naam wil ze me niet vertellen. Ze heeft namelijk een vriend. Een redelijk rijke vriend zelfs. En die weet niet dat ze dit werk doet.

Waarom doet ze dit werk dan? En dan wordt het complex. Die vriend blijkt een zakenman uit Singapore van boven de 50. Hij heeft een vrouw en twee kinderen in die stad. De man heeft daar een groothandel in medicijnen en had plannen om ook in Bangkok een vestiging te openen. Alleen de Thaise wet schrijft voor dat de meerderheid in een Thailand gevestigd bedrijf ook in Thaise handen moet zijn.



Het wordt complex

Dus toen ze een tijdje een liefdesrelatie hadden, stelde hij voor dat op papier Jackie 51 procent van de aandelen zou bezitten en hij de rest. Voor haar werk, ontvangt ze 30-duizend bath (bijna 800 euro) in de maand. Maar dat is niet genoeg voor haar. Haar eigen huis kost 7000 bath per maand, en dan hebben ze samen ook nog een condominium waar ze om de maand samen zijn, als hij weer in Bangkok is. Kost nog eens 15.000 bath per maand. Plus nog eens 10.000 voor haar auto. Dan komt ze al 2000 bath te kort per maand te kort, en dan heeft ze nog niet gegeten of kleding kunnen kopen.

Kortom, opnieuw is geld een van de grote drijfveren om dit naast haar gewone ‘9 to 5’ werk te doen. Maar ik vertelde al dat het complex is, en dat betekent dat er meer redenen zijn. Een nieuwe vriend vinden bijvoorbeeld. Deze ‘sponsor’ waarvan ze zegt echt heel veel van te houden, heeft een jaar geleden hersenbloeding gehad. Dat heeft hem veranderd. Hij vertelt haar vaak dat ze maar opzoek moet gaan naar een nieuwe vriend. Tegelijkertijd wil ie niet dat die eventuele nieuwe vriend slaapt in ‘hun’ condominium.

Daar komt bij dat het filiaal in Bangkok niet goed draait. De man schrijft ongedekte cheques uit. Een daad waarvoor je in Thailand heel lang naar gevangenis als Baang Kwaan kan worden gezonden. Er lopen al rechtszaken. Jackie hoopt dus via dit werk een nieuwe farang te ontmoeten die voor haar kan gaan zorgen. Een nieuwe ´sponsor´, waar ze later dan echt wel van gaat houden. Want liefde en financiële zekerheid gaan vaak hand in hand in Thailand. Het een kan niet zonder het ander.

seks voor de huurControle houden

In de´ Naughty Ladies´ slaat een man een arm om Jackie’s middel. Ze kijkt om, het is haar klant van vanavond. Ze kijkt naar zijn glas. Driekwart leeg. Ze bestelt onmiddellijk een nieuwe ´Shinga´ voor hem. Zelf zit ze aan de cola. Nuchter moet ze blijven. De cola die ze van de klant krijgt is trouwens ook een verdienste. De bar betaalt haar per glas 40 bath.

Jackie is freelance. Dat betekent dat ze geen loon van de bar krijgt, doorgaans zo´n 5000 bath per maand. De klant betaald ´barfine´ als hij een dame mee naar zijn hotel wil nemen. 500 bath. Dat is alleen voor de bar, met de dame moet hij nog zelf onderhandelen en afrekenen.  Twee krukken verderop trekt een Britse man van rond de zestig een lange Thaise vrouw tegen zich aan, knijpt twee keer in haar billen, vervolgens gaat de hand naar haar kruis. De dame waar het achterwerk van is. gilt van schijnbaar plezier.

De klant van Jackie, een Fin van 37 die eruitziet als over de 50, kust haar op de schouder en probeert vervolgens haar op de mond te kussen. Ze ontduikt hem behendig, en drukt een kus op de zijkant van zijn lippen. `Controle, daar gaat het om. Ik moet de controle houden, tegelijkertijd moet de man denken dat ie alles in de hand heeft´. De Fin is stomdronken om nog maar aan seks te kunnen denken, maar toch is Jackie steeds behoedzaam. Steeds kijkt ze hem vluchtig onderzoekend aan. Is hij wel te vertrouwen? Te vaak heeft ze verhalen van de andere dames in de bar gehoord dat die na de seks zijn geslagen en zonder een cent op straat zijn gezet.



Seks voor de huur en het plezier

‘Seks’ is de derde reden en minst belangrijkste reden waarom ze dit werk doet. Haar Singaporese vriend heeft na de hersenbloeding een erectiestoornis, maar wil niet aan de Viagra. ‘Ik ben een gezonde meid van 30. Ik wil toch graag minstens één keer per week een goede vrijpartij ’. Meteen geeft ze aan dat dit quota zelden gehaald wordt. De mannen zijn vaak te dronken of te egoïstisch. ‘Ik heb goddank de keus om dit te kunnen doen. De vrouwen die verderop op een podium staan te dansen hebben dat niet. Die moeten alles nemen wat voorbij komt. Dik, stinkend, oud, het maakt niet uit. Het is geld. Hier kies ik de klant uit, hij niet mij’.

Veel mannen die Thaise gogo-bars hangen, denken beweren dat Thaise vrouwen dit werk doen, omdat ze seks lekker en belangrijk vinden. Jackie schudt hevig haar hoofd. ‘Ik heb altijd veel mannen gehad, dat is mijn levenstijd. Zelfs toen ik dit werk nog niet deed. De meeste Thaise vrouwen beperken zich het liefst tot één man. Tot ernstige vormen van jaloersheid aan toe’.

Ik vraag haar hoe ze zich voelt, als ze weer een hotelkamer verlaat om naar huis te gaan? Even kijkt ze me verbaasd aan. “Gewoon, het is werk. En soms heb ik daar lol in en soms is het vervelend. Net als jij als je rond vijf uur het kantoor verlaat.”

Door de ogen van een Go-Go Girl

Ik voel zijn ogen over mijn rug naar beneden gaan. Ik ben een Go-Go Girl en dus wieg even extra met mijn achterwerk en draai me dan langzaam om. Terwijl zijn ogen mijn lichaam verder verkennen, neem ik hem aandacht op. Nee, deze man wil ik niet. Als hij me dan eindelijk in de ogen aankijkt, werp ik een arrogante blik terug.

Hij glimlacht terug, een beetje te verlekkerd naar mijn zin. Ik werp een vriendin een blik toe die zij meteen begrijpt. We verwisselen snel van plaats. Vlug verken ik de mannen die hier zitten te kijken. Een jong stel, Amerikanen denk ik. Hij kijkt ongelukkig rond, probeert angstvallig oogcontact met de dames op het ovale podium te vermijden. Zij is een stuk brutaler en wijst hem verschillende meiden aan, die blijkbaar bij in haar smaak vallen. Hij kijkt en knikt dan snel. Dan zitten er nog twee grijsaards van boven de 60 en een kalende man van in de 40 in een mouwloos Chang T-shirt met licht bollend logo. Het is niet druk vanavond.



Gestuurd door pa

Ik heb dit werk niet altijd gedaan. Sterker nog. Als ik niet was gestuurd, dan was ik nooit op Soi Nana beland. Samen met mijn jongste zus en oudste broer was ik zeer gelukkig in Selaphum, een stoffig stadje onder de rook van Roi Et. Mijn ouders hebben daar een boerderijtje aan de randen van Amphur Klang.  We verbouwen mais, rijst en hebben wat kippen en koeien. Mijn taak was om de dieren te verzorgen. Als het oogsttijd was hielp ik ook mee op het land.

Ik mis het platteland heel erg. De vergezichten, de stilte, de hete middagen in april en mei. Samen met de hele familie zochten we dan beschutting onder een boom en sliepen een paar uurtjes tussen de werkzaamheden door. Ik mis ook mijn broer, mijn zusje en mijn moeder. En mijn vader dan? Daar ben ik nog steeds kwaad op. Hij is de reden dat ik hier half naakt sta te dansen. We hadden het niet slecht, de boerderij bracht genoeg op. Maar mijn vader werd jaloers op de buren, die ineens een nieuwe auto kochten. Of een flatscreen tv. Dat wilde hij ook.

Mijn vader is geen gemakkelijk man. Hij kan zijn handen niet thuis houden. Op beide manier. Toen ik 12 jaar oud was en de vrouwelijke rondingen zich aandienden, vertelde hij mij keer op keer hoe mooi ik was. Met hulp van mijn moeder wist ik te voorkomen dat het te ver ging. Maar er kwam een dag dat ik daar het gelag voor moest betalen. “Je bent zo mooi, maar je wilt mij niet. Ga dan maar iets verdienen met dat prachtige lichaam van je’, zei hij op een goede dag. Het hysterische gekrijs en gehuil van de drie dames in huis mocht niet baten. Hij wilde een nieuwe auto en daar moest ik voor gaan zorgen.

Aandacht trekken

Daar sta ik dan, in een niets verhullend topje en kort rokje. Het lijkt heel keurig, maar als de twee grijsaards die aan mijn voeten een Singha drinken, hun blik omhoog richten dan hebben ze onthullende ervaring.  Maar mijn onderkant interesseert de heren niet, ze zijn druk in discussie. Over voetbal of politiek, schat ik in. Toch wil ik hun aandacht trekken.

Ik ga door mijn knieën totdat ik bijna op mijn hurken zit. Zwaai mijn kont een beetje heen en weer en leg het heerschap rechts een vinger onder zijn kin. Zachtjes duw zijn gezicht richting dat van mij, ik leun een beetje voorover en pruil mijn lippen tot een kus. Dan ga ik langzaam weer staan. Jip, nu heb ik zijn aandacht. De kalende veertiger verderop vindt het prachtig en staat te joelen. Ik negeer hem, want hem wil ik niet. Hij lijkt me het type dat tijdens het vrijen rare dingen wil of me slaat.

Geregeld via ‘oom’

Vraag me niet hoe, maar mijn vader kende de eigenaar van deze bar. Hij belde een paar keer met deze ‘oom’ zoals hij het noemde. En op een ochtend, toen ik me aan het klaar maken was om een dagje met de koeien door te brengen, stond mijn vader ineens voor me. Hij had een treinticket in de ene en een koffer in de andere hand. Tijd om na te denken kreeg ik niet. Afscheid te nemen van mijn familie en vriendinnen trouwens ook niet. Hij bracht me direct naar het treinstation in Roi Et, waar hij mij het ticket, 50 baht en een briefje met een adres gaf.

Acht uur later reed ik Bangkok binnen. Angstig zag ik de skyline aan de horizon verschijnen, weggerukt uit mijn veilige wereld stapte ik een voor mij totaal onbekende omgeving binnen. Druk, nerveus, heet.  Aan een taxichauffeur liet ik het adres zien. De rit kostte 47 baht, alsof mijn vader dat had geweten. De rust op Nana Plaza was weldadig. Dat zou nog gaan veranderen, dat wist ik toen nog niet. Maar nu met daglicht viel het allemaal mee.

De eigenaar van de bar, een dikke Koreaan die naar vette sigarenrook stonk, gaf me mijn uniform. Ik moest me voor zijn neus omkleden. Vervolgens bekeek hij me met een zakelijke blik van onder naar boven. Hij knikte een keer, en gaf me een nieuwe ID kaart. “Je bent achttien als iemand het vraagt”. Ik was twee jaar jonger.



Grijsaard mee met Go-Go Girl

De blik van de grijsaard volgt me naar boven. Ik glimlach zo verliefd mogelijk en knipoog naar hem. Ik zie zijn blik snel onder mijn rokje schieten. Beet! Ik doe dit nu al drie jaar en heb nu geen problemen meer met dit werk. In het begin was dat wel anders. Vreselijk vond ik het om hier te dansen. Een hel om met mannen mee naar hun hotelkamer te gaan. Maar mijn collega’s hier hebben me de kneepjes bijgebracht. “Voer ze dronken, dan vallen ze voordat iets gebeurd in slaap’.

Daarom heb ik mijn pijlen gericht op een van deze twee grijsaards. Ze zijn snel tevreden en betalen altijd goed. En ik ben veilig, want dit soort heren willen mij nog eerst veroveren voordat ze mij bezitten. Ze maken je nog echt het hof. Dat ze een lijf hebben dat helemaal uitgezakt is? Nee, zo’n dikke zwetende stinkende en zwoegende man boven je, dat is lekker.  Die dan ook na de daad nog gaat afdingen omdat hij het niet lekker genoeg vond.  Een tip kun je dan helemaal vergeten.

De grijsaard wenkt de mamasan, die na een paar woorden met hem te hebben gewisseld mij wenkt. Ik snel het trapje af en vlij mijzelf tegen de grijsaard aan. Ik kroel achter wat door zijn haar. Deze avond is goed. Heel goed. En het geld voor de auto van mijn vader is bijna compleet. Misschien dat ik dan kan gaan sparen voor een reis naar Europa. Of Amerika. Lekker ver weg van alles.

Dit is een fictief verhaal gebaseerd op interviews die John Sarbach had met diverse Go-Go Girls