Thaise vriendschappen… ik snap er niets van

Thaise vriendschappenZe lijken vrienden te blijven zolang ze elkaar op de een of andere wijze kunnen gebruiken, maar als dat wegvalt, laten ze de vriendschap zonder blikken of blozen sneuvelen.

En ook binnen de vriendschap tussen Thai onderling lijkt een vreemd soort kilte te heersen. Alsof ze nooit echt een band aan zijn gegaan. Ze kunnen elkaar weken, maanden niet spreken of zien. En als ze elkaar dan weer tegenkomen, dan is het business as usual. Ik vind het maar een raar fenomeen, Thaise vriendschappen.

Al meteen in de relatie met mijn vrouw werd mij pijnlijk duidelijk dat in de Thaise samenleving een soort gebruikersmentaliteit heerst. Ze was voor het eerst in Nederland en daar ontmoette ze een via de eerste inburgering Nit. Samen trokken ze op, studeerden ze, wisselden ze informatie uit. Maar toen Nit, die in Udon Thani de universiteit had gedaan, geslaagd was en haar man dus een machtiging voor verkort verblijf (MVV) kon gaan aanvragen, reageerde ze niet meer op telefoontjes van mijn vrouw. Als Nit wel oppakte, reageerde ze gereserveerd. De vriendschap was bekoeld en snel over.

Thaise groep inburgeringcursus

Vrijwel op eenzelfde wijze ging het met de vriendschappen die werden opgedaan tijdens de verplichte inburgering voor een verblijfsvergunning in Nederland. Op de school van mijn vrouw waren een paar Thaise dames die hetzelfde lot ondergingen. En samen lijden, schept een band. Ze klitten aan elkaar als plakband, leken onafscheidelijk. Er werden feestjes georganiseerd die erg gezellig waren, en ook de mannen konden het goed vinden met elkaar.

Dat duurde zo ruim één jaar, zolang als de inburgeringscursus duurde. Toen de examens in zicht kwamen, verwaterden de eerste vriendschappen al. Sterker nog, er staken zelfs ruzies de kop op. Ineens was het een en al roddel en achterklap. Mijn vrouw las in tranen wat de anderen over haar schreven op Facebook. We kapten met het hele stel, en ondanks dat ik er geen zicht meer op heb, is mijn verwachting dat vrijwel die hele Thai-connection uit elkaar gevallen is.

Thaise vriendschappenIntensieve Thaise vriendschappen

Mijn vrouw heeft een paar vriendinnen die ze al heel lang kent. Een stuk of vier vrouwen waar ze al meer dan 10 jaar een vriendschap mee heeft. Maar als ik zie hoe die met elkaar omgaan, dan verbaast me dat keer op keer. Het is één van die dingen uit de Thaise cultuur waar ik maar niet aan kan wennen.

Soms spreekt ze die dames maanden niet. Als ik dan informeer hoe het met haar vriendinnen gaat, dan haalt mijn vrouw alleen maar haar schouders op ten teken dat ze geen idee heeft. Een van haar beste vriendinnen werkt in het Tjechische Pilsen. Ik stel regelmatig voor om daar naar toe te rijden, een rit van slechts acht uur. Maar dat hebben we de afgelopen drie jaar slechts twee keer gedaan. Nu stelt mijn vrouw “dat zij maar naar ons moet komen’’.

En als we in Bangkok zijn, waar vrijwel alle vriendinnen wonen, dan zou je verwachten dat ze mijn vrouw graag zouden willen zien. Niet dus. Soms zien we er gewoon weg niet eentje. Zijn ze te druk. Het lijkt ze niet te interesseren dat pas over een half jaar de volgende mogelijkheid is.

Gemakkelijk contact

Zo gemakkelijk als de Thai overigens een vriendschap eindigen, zo makkelijk beginnen ze er een. Ik vind het altijd weer een feest om twee Thaise dames te zien keuvelen die elkaar voor het eerst ontmoeten. Ze praten ronduit alsof ze het al jaren beste vriendinnen zijn. En dan worden er ook vervolgafspraken gepland of plannen gemaakt om samen te gaan winkelen of iets anders te doen. Jammer is dan wel weer dat die afspraken weer niet worden nagekomen.

Thaise vriendschappenDat gebeurde deze trip ook weer. We ontmoeten Kem, die in het Duitse Neurenberg woont. Ze wil daar graag een massagesalon beginnen, als ze klaar is met de inburgering. Mijn vrouw heeft daar veel verstand van en dus werden plannen gemaakt om samen naar Chatuchak te gaan. Kem moest nog even voor haar man zorgen die nog een paar dagen in Bangkok was, en daarna zou ze bellen. Dat belletje is nooit gekomen.

Ook met westerlingen

Ze gaan niet alleen zo met elkaar zo om, maar ook met westerlingen. Ik heb al een paar keer met Thaise dames of heren een vriendschap proberen op te bouwen, maar telkens verwaterde dat weer. Die vriendschappen gaan trouwens ook niet echt diep, vermoedelijk omdat de Thaise samenleving is ingesteld op probleemvoorkoming. Als je niet teveel van een ander weet, kun je er ook nooit problemen mee krijgen, zo lijkt de redenering.

Eerlijk gezegd is dit voor mij een van de grootste struikelblokken om ooit definitief naar Thailand te verhuizen. Ik zou echte diepe gesprekken met echte vrienden erg gaan missen. Ik ben bang dat ik in het Land van de Glimlach erg eenzaam zou worden.

6 gedachten over “Thaise vriendschappen… ik snap er niets van”

  1. Puik artikel, John. De redenen waarom de vriendschappen tussen Thai onderling in onze ogen oppervlakkig zijn, geef je ook al aan. Een bijkomende reden is de familie, die is heilig, hoewel dat naar mijn idee ook alleen maar op papier is.
    Ning is de enige Thai die ik ken die echt haar best doet om vriendschappen te houden en verder te ontwikkelen, nadat ze gezien heeft dat ik vrienden voor het leven heb, mensen die ik al dertig jaar ken en die me haast elk jaar komen opzoeken. Mensen waar ik een innige band mee heb. Ning vindt dat prachtig.

  2. Ying heeft ook twee vriendinnen die ze al tientallen jaren kent, maar ze is daar een uitzondering in. De meeste ‘vriendinnen’ zijn passanten. Ze woont vier jaar in Nederland en ik heb er al héél veel zien komen en gaan…

  3. Nog even over de door jou verwachte eenzaamheid die zou volgen bij vestiging in Thailand. Warme vriendschappen met Thais kun je inderdaad vergeten, tenzij ze voor langere tijd in een westers land hebben gewoond en daar verwesterd zijn, maar vriendschappen met andere buitenlanders bouw je in no-time op. Ik ga al jaren om met dezelfde buitenlandse vrienden en reken maar dat daar diepe gesprekken mee gevoerd worden 😉

    Oppervlakkige vriendschap is overigens niet iets typisch Thais. Indiers, Maleisiers, Indonesiers hebben dezelfde notie van het begrip vriendschap als de Thai.

  4. En dat lijkt me, zeker in een land als Thailand, lastig. Om goede vriendschappen te sluiten met bijvoorbeeld Nederlanders. Het zijn vaker drinkebroeders denk ik. Jij hebt nog het geluk dat je jezelf beweegt in een internationale gemeenschap,

    1. John, ik werk hier, heel belangerijk. Wanneer ik niets te doen zou hebben zou ik gek worden. Ik begrijp niks van pensionado’s die zich hier vestigen. Taal haast onmogelijk om uiteidelijk vloeiend te beheersen, loeiheet. Er zijn in midden-en zuid Amerika landen die heel wat prettiger zijn om te vertoeven op je ouwe dag. Westerse cultuur, Spaans is piss easy, heerlijk klimaat, vooral op 1500 meter hoogte waar veel steden gebouwd zijn en ga zo maar door. Maar ik ben dol op Ning en mijn werk en ben daardoor heel gelukkig hier.

Geef een reactie