Galerijen

Thaise vrouwen zijn goed met geld

Thaise vrouwen zijn goed met geldWist je dat in de Thaise financiële industrie bijna geen mannen werken. Alleen maar vrouwen? En hoe komt dat? Thaise vrouwen zijn goed met geld! 

Ik heb dat zelf niet verzonnen, dat blijkt uit een recent artikel van Bloomberg. Daaruit blijkt dat een van de topvrouwen van Kasikornbank zelden een vrouw op sollicitatie krijgt voor een nieuwe baan. Mannen interesseren zich niet zo voor financiën.


Thuis

Ik merk dat thuis ook. Als er ergens goedkoper een product te verkrijgen is, dan weet mijn vrouw dat. En ze rijdt er ook graag voor om. Het is een sport voor haar. Kleren koopt ze sowieso altijd in de uitverkoop.

Een keer merkte ik dat zij meer geld uitgaf als we in Thailand waren, dan mij lief was. Dat deed ze niet expres, ze verloor het overzicht. Sindsdien is zijn de baas over ons vakantiebudget. En wat denk je? We houden geld over!

Geld sturen

Thaise vrouwen zijn goed met geldNu denk je vast. Ja, maar in andere huishoudens gaat er dat anders aan toe. Dat klopt. Ik ken heel wat Thaise vrouwen die van hun man géén geld mogen sturen naar de familie. Die mannen hebben niet door, dat dit een soort heilige plicht is, maar dat is een ander verhaal.

Ik weet ook dat die vrouwen dat tóch doen. Hoe ze dat precies doen, ga ik hier niet verklappen. Maar je begrijpt denk ik wel dat daar heel wat financiële planning voor nodig is. Dat doe je niet even.

Geld van de man

Ik ken ook genoeg verhalen van Thaise vrouwen die geld over de balk gooien. Maar dat is vaak geld van hun man. Als ze het zelf verdiend hebben, dan zijn ze daar zeer zuinig op. Gierig zelfs, soms.

Seksualiteit in Thailand, verdraaid ingewikkeld

Naar mijn bescheiden mening doen we in de westerse samenleving verdraaid ingewikkeld over seks. Daarentegen is seksualiteit in Thailand verdraaid ingewikkeld!

En dan heb ik het niet over preuts zijn, want in tegenstelling dat het imago van Thaise vrouwen is, de Thaise vrouwen vaak wel zijn. Nee, het gaat over je geaardheid. In de westerse wereld is een man een man en een vrouw een vrouw. Je hebt transseksuelen, maar dat is een kleine groep.


Man is geen man

Als je in Thailand een vrouw tegenkomt, dan weet je niet zeker of dat ook een vrouw is. Ze kan zomaar een ladyboy zijn (of in het Thai: Kathoey). Dat is een wijdverbreid fenomeen, en de nachtmerrie van mening man. Pas tussen de lakens erachter komen dat een vrouw wel borsten heeft, maar de andere kwalificaties mist.

Als je denkt dat het daarbij stop, nee. Wanneer je een man tegenkomt, zou dat zomaar ook niet een man kunnen zijn. Minder bekend zijn namelijk de Tom-boys. Dat zijn vrouwen die kleden en gedragen als een man. Ze vallen niet zo snel op als ladyboys, maar er schijnen er velen te zijn. En ze vallen op vrouwen.

Dat zijn dan lesbische vrouwen die wel op mannelijk vallen, maar niet op het mannelijke geslacht. Dus een Tomboy. Uiteraard heb je dan ook nog lesbische vrouwen. Die zich aangetrokken voelen tot het zelfde geslacht.

Docu over Tomboys

Duizelt het je al? Dan heb ik nog niet alle varianten behandeld. In totaal schijnen er 18 vormen van seksuele geaardheid te zijn in Thailand.

De onderstaande documentaire gaat over het fenomeen ‘Tomboy’.




Thaise vrouwen tijdens een feestje

Thaise vrouwen tijdens een feestjeZe zijn heel bijzonder om mee te maken, de Thaise feestjes. Maar let de volgende keer eens op de Thaise vrouwen tijdens een feestje. Dan wordt het feest nog meer bijzonder.

Iedereen die wel eens een feest heeft meegemaakt bij een Thai thuis, die kan van te voren aan uittekenen hoe dat feestje gaat verlopen. Het is vrijwel altijd hetzelfde. De mannen gaan voor in de kamer zitten en krijgen drinken en hapjes aangereikt. De vrouwen verdwijnen in de keuken.


Altijd helpen

Ik heb nog nooit één Thaise vrouw gezien die niet de vrouw des huizes ging helpen met het bereiden van het feestmaal en de andere hapjes. Dat is overigens nooit klaar als het feest begint. Of de dames die het feest geven het zo uitkienen? Wie zal het zeggen. Het is hoe dan ook een gegil en gelach in de keuken van jewelste.

Afgelopen weekeinde gaf mij vrouw ook een feest, daar waren enkele Nederlandse vriendinnen aanwezig, en enkele Thai. Daar kon je prachtig het cultuurverschil zien.

Terwijl de Nederlandse vrouwelijk gezellig buiten zaten de keuvelen en te genieten, waren er in eerste instantie geen Thai te zien. Die waren allemaal in de keuken en kwamen af en toe een hapje brengen.

Thaise vrouwen tijdens een feestje

Later zat iedereen buiten, en wordt er met zijn alle gefeest. In de late uurtjes gaat de een na de ander naar huis. Sommige vroeg, want de volgende dag wacht weer werk. De Nederlanders nemen hartelijk afscheid en krijgen een bakje mee van het eten wat er over is gebleven.

De Thaise vrouwen die eerder gaan die verontschuld

igen zich, dat ze niet mee kunnen helpen met opruimen. De Thai die tot het eind van het feest blijven, helpen voordat ze naar huis gaan, eerst alle vaat aan de kant. Zodat de vrouw des huizes niet met alle rotzooi blijft zitten.

Het was me ook al opgevallen in Thailand dat het er zo aan toe gaat. Thaise vrouwen helpen elkaar. Mooi om dit cultuurverschil ook eens in Nederland zo duidelijk te zien.


Afspraak met een Thaise vrouw? Zeg héél precies waar

Over het algemeen staan Thai niet bekend als de uitvinders van ‘de afspraak’. Zoals de Brabanders een kwartiertje kennen, kennen sommige Thai een half dagje, of paar uurtjes. Gelukkig is dat lang niet met alle Thai het geval, en de meeste komen echt wel op tijd. Heb je een afspraak met een Thaise vrouw, dan kan het anders lopen. Een afspraakje met mijn vriendin loopt vaak niet in de soep door het feit dat een van ons te laat is, het is de locatie die ’t ‘m doet.

Afspraak met een Thaise vrouw in Central World

Toen we nog in Bangkok woonde spraken we wel eens af in Central World. Zonder eerst naar huis te gaan en vanuit daar samen onze weg te vervolgen, kwamen we beide vanuit ons werk naar het shopping walhalla, waar je zelfs met een TomTom in de hand nog zult verdwalen. Afspreken in een winkelcentrum van 1.000.000 vierkante meter oppervlakte moet geheid problemen opleveren! Maar aangezien we de plek beide erg goed kennen ging ons dat vast niet overkomen.


Mijn telefoon gaat af:  ‘Waar ben je nu?’  Met een zelfverzekerde toon vertel ik haar dat ik op de afgesproken plek sta te wachten. ‘Ja.. maar ik ben al binnen!’ Ik begin te glimlachen, want dit is precies waar ik bang voor was… Waar ben je dan? vraag ik. Even blijft het stil… ‘Ik ben op de 3de verdieping’  Ik begin te lachen, in een Nederlandse Hema kun je elkaar op de 3de verdieping nog wel treffen, maar in Central World gaat dat een lastige opgave worden.

Op de tweede… nee derde etage!

Prima! Ik kom naar de 3de verdieping, en zal in het midden op je wachten. ‘Waar ben jij nu dan?’ vraagt ze. Hier maak ik zelf de fout door mijn eigen locatie door te geven, en zo dus voor nieuwe verwarring te zorgen. Ik zeg dat ik bij de ingang op de 2de verdieping sta en zeg nogmaals dat ik haar dadelijk wel tref op de 3de in het midden. Na een wandeling en een roltrap omhoog kijk ik om me heen. Nee… ze is nergens te bekennen. Even een rondje lopen dan, misschien is ze wel een winkel in gedoken.

Na een half rondje gaat mijn telefoon: ‘Waar ben je nu?’ weer moet ik lachen… Ik ben nu op de 3de verdieping in het midden, en jij? Een kreet van ongeloof klinkt door de telefoon ‘Maar.. ik sta nu bij de ingang op de 2de verdieping….’ een mooi passende Nederlandse uitdrukking zou zijn: Nu breekt mijn klomp! Maar aangezien in Thailand ‘nu breekt mijn klomp’ en ‘Sanook mak mak’ heel dicht bij elkaar ligt, maak ik me niet al te druk.

Ik geef haar de duidelijke instructie om naar de 3de verdieping te komen waar ik inmiddels plaats heb genomen op een bankje. Na een aantal minuten heeft ze me gevonden! Ze probeert op boos te kijken, maar ik zie haar ondeugende glimlach duidelijk door haar maskertje schijnen. Ze glimlacht en pakt mijn hand, we hebben een leuke avond!

Ik haal je wel op! Geen enkel probleem.

Vorige week ben ik gaan voetballen met een aantal expats die in Chiang Mai wonen. Aangezien we hier pas 1 motorbike hebben vroeg ik of mijn vriendin me op wou komen halen. ‘Ja hoor, geen probleem! Waar precies?’ Uit eerdere ervaringen weet ik dat ik zeer accuraat moet zijn met mijn omschrijving. Ik vertel haar dat het naast de Tesco Lotus is, die ene waar we vorige week nog zijn geweest! Dicht bij JJ market. ‘Oooh! Ja hoor, die ken ik wel’. Voor de zekerheid Whatsapp ik haar een aantal foto’s van hoe de omgeving er uit ziet, zo kan het onmogelijk mis gaan!

De telefoon gaat. ‘Ik sta nu bij JJ market, maar ik zie nergens een voetbal veld!’ Haha, ja hoor! Het is tóch mogelijk. Ik vertel dat ze bij de Lotus moet zijn, en niet bij JJ Market. Een diepe zucht… ‘maar de U-turn is heel erg ver!’ Ik vertel haar dat als ik naar huis moet lopen het nog veel verder is. Dit word geaccepteerd als legitiem argument. Zo gezegd zo gedaan, na een tijdje komt ze aan op de plek waar we hebben afgesproken en we vervolgen samen onze weg naar huis.

Thuis aangekomen bekijkt ze voor het eerst de foto’s die ik haar heb gestuurd. ‘Oh ja.. nu zie ik het’ we kunnen er beide hard om lachen.

Gekmakend: Up to you

up to youNa ruim vier jaar intensief met de Thai omgaan zijn er nog maar weinig dingen die me gek maken. Pas geleden nog totaal twee uur op mijn familie zitten wachten in een park. No problemo, ik doe wel een dutje totdat iedereen is gearriveerd. Maar als na een vraag het bijna traditionele ‘Up to you’ klinkt begint mijn bloed nog steeds te koken.

Vanaf het eerste moment dat ik in The land of Smiles kwam heb ik die uitspraak nooit begrepen. Waarom zeggen de Thai dat? Want achteraf blijkt vaak dat het helemaal niet ‘Lao tu khun’  (Thais voor up to you) was. Dan zit er een dame met een gezicht als een oorworm tegenover je.

Wat eten we? Up to you!

In het begin dat ik met mijn vrouw aan het daten was, ging het vaak ook zo. Waar gaan we eten? Waar heb je zin in? Ja, inderdaad, het antwoord laat zich raden. Helemaal nog niet ingeburgerd in de Thaise gebruiken nam ik haar dan mee naar Japans Restaurant Fuji’s, om sushi te eten. Ik was in die tijd helemaal fan van die keten. Niet wetend dat mijn toekomstige vrouw nogal op de centen is, en van variatie houdt, zat er na een paar keer een klein pruilend vrouwtje tegenover me.

“Wat is er?”, vroeg ik haar. Mijn vrouw is niet bepaald op haar mondje gevallen en ik kreeg te horen hoe onromantisch deze plek was, dat ze wel andere restaurants kenden die beter waren, en dat ze 1200 baht voor een etentje met zijn twee veel te veel vond. “Waarom laat je me dan steeds kiezen?”, vroeg ik haar. Een beteuterde blik was mijn antwoord. Vanaf dat moment hebben we afgesproken dat ze nooit meer die drie woordjes zou gebruiken. En dat gaat erg goed, al slaat ze nu wel naar de andere kant door… ik heb vaak helemaal niks meer in te brengen… “Oh, gaan we daar eten”.

Wil je een cola? Up to you!

Begin deze week ergerde ik me weer. Ik was aapjes gaan kijken op een van Bangkok’s GoGo-bar straten Soi Cowboy en raakte bij de bar Baccara in gesprek een bardame. Oan, was haar naam. Dat betekent ‘vet’ en ze was inderdaad een beetje aan de dikke kant. Daarom moest ze van haar baas buiten werken en mocht ze niet binnen op het podium dansen. Na een tijdje praten stelde ik duidelijk dat ik niets méér wilde dan praten. ‘Up to you’. Ik vroeg of ze een cola wilde, want dan verdiende ze toch nog iets aan me. ‘Up to you’.

Na een tijdje vroeg ze aan me waarom ik niks extra’s wilde. Ik antwoordde dat ik gelukkig getrouwd ben met een Thaise en geen zin had dat op het spel te zetten. Mijn vrouw is weliswaar niet jaloers aangelegd (wat voor een Thai al bijzonder is) en ik mag ook best met bardames praten en me aan hen vergapen. Maar ze heeft van het begin duidelijk gemaakt dat als ze me met een andere vrouw bezig ziet, ze zonder boe of bah haar koffers pakt.

Up to you… grrrrr!

Ik wilde Oan laten zien hoe mooi mijn vrouw was en vroeg of ze misschien wat foto’s op mijn tablet-pc wilde zien. Het derde ‘Up to you’ schoot me in het verkeerde keelgat. “Je hebt volgens mij best een goed stel hersens”, zei ik tegen haar. “Gebruik ze dan en zeg me ja of nee, maar kom niet nog een keer met Lao tu khun aanzetten.”  Ze schaterde. ”Jij kent de Thai veel te goed na vier jaar”, vertelde ze vlijend.

Hmm, maar ondertussen weet ik nog steeds niet waarom de Thai die drie woorden maar blijven herhalen.

Wat te doen bij ruzie binnen een Thaise familie

ruzie binnen een Thaise familieTja, het komt in de beste families voor, meningsverschillen die behoorlijk uit de hand lopen  Voordat je het weet heb je ruzie binnen een Thaise familie. En daar sta jij dan met je westerse normen en waarden. Wat te doen?

Losing face

Het belangrijkste wat je moet weten van de Thaise cultuur, in deze maar ook in alle andere situaties, is het fenomeen ‘ Losing Face’. De Westerse cultuur kent de zogenoemde schuldcultuur, voortgekomen uit onze christelijke tradities. Wij hebben schuld of leggen anderen schuld op.


in Azië is er sprake van een schaamtecultuur. Emoties tonen in het openbaar, dat doe je niet! Verdriet, boosheid, geilheid, teleurstelling, verliefdheid, al deze gevoelens worden achter de voordeur gehouden. Als een westerling deze emoties ten opzichte van een Thaise vrouw in het openbaarheid toont, dan heet de ‘Losing Face’. Vooral het tonen van verdriet en boosheid wordt absoluut niet gewaardeerd.

Ruzie binnen een Thaise familie

ruzie binnen een Thaise familieEen ruzie in een Thaise familie vindt dus bijna altijd binnen vier muren plaats. Als er gescholden of gevochten wordt in het openbaar, dan is er vaak iemand dronken. Je ziet dat de familie probeert die dronken persoon te verwijderen, terwijl ze het verschrikkelijk vinden dat iedereen dit kan zien.

Nou, daar sta je dan tussen schreeuwende Thai. Het ziet eruit dat alsof ze elk moment op de vuist kunnen gaan! Wat ga je doen?

Het tweede wat je moet weten is dat Thai, omdat ze niet zo goed in contact staan met hun gevoelens, vaak boosheid spelen. Ze doen dan de welbekende Thaise soaps na die de hele dag op tv worden vertoont. Drama alom. Dus zo erg als het eruit ziet is het vaak niet

Ruzie sussen?

Wat je ook moet weten is dat al Thai eenmaal boos zijn, dat ze dan heel gevaarlijk kunnen worden. Er worden messen en andere wapens getrokken. Ze staan letterlijk naar het leven van iemand anders.

En last-but-not least: Je bent en blijft een buitenstaander. Allereerst ben je geen familie, je bent aangetrouwd. Of alleen een vriend Ten tweede: je bent geen Thai. Je begrijp de cultuur niet, de Thai-ness. Dat is tenminste de overtuiging van de Thai.

Moet je een ruzie proberen te sussen? Dat ligt aan de situatie. Soms wel, soms niet. Wat je nooit moet doen is ook boos worden en je stem verheffen. De hele familie kan zich ineens tegen jou keren.

Hoe laf het ook klinkt. In negen van de tien gevallen kun je het beste jezelf afzijdig houden. Vang je lief op als daar de ruimte voor is. En geef alleen je mening als daarom gevraagd wordt.

Het is niet gemakkelijk om ruzie maken met je Thaise vrouw

Van de buitenkant lijken ze zo lief en meegaand. Ik word vaak door mannen meewarig aangekeken. “Jij hebt het toch maar gemakkelijk met je Thaise vrouw”. Tja, ze weten niet beter.

Als ik eenmaal de voordeur dicht trek, dan is er maar één die ‘Chaw-nai baan’ is: de baas thuis. Maar op één punt hebben die onwetende mannen gelijk: Terwijl zij weer eens hun kibbelend vrouw aanhoren maar niet luisteren, worden ruzies bij mij thuis woordeloos uitgevochten.



Alcohol en drugs

O ja, natuurlijk ken ik ook de verhalen van Thaise vrouwen die ontploffen, met dingen gooien en zelfs slaan. Ik heb ooit eens een verhaal gehoord van een Thaise die haar Nederlandse man mishandelde. Vaak gaat dat samen met te veel alcohol en drugs. Ik heb het geluk dat mijn vrouw wel een wijntje lust, maar niet veel drinkt. Ja, ze is wel eens dronken geweest. Maar dan krijgt ze slaap. Sterker nog: ze gaat gewoon slapen.

Hetzelfde gebeurt met haar neven en nichten. Ik ben talloze malen met haar en haar vriendinnen wezen stappen, en er zijn vele liters Black Label-whisky doorheen gegaan, maar nog nooit heb ik het mogen meemaken dat er eentje door het lint ging. Misschien een kwestie van geluk.

Vlammende ogen

Laat ik voorop stellen dat ik een geweldig huwelijk heb; we zijn nog steeds verliefd en dol op elkaar. Maar we zijn twee mensen met twee verschillende culturen. Dus ja, mijn vrouw is wel eens boos op mij. Ook wij hebben van tijd tot tijd ruzie.

Ze krijgt dan vlammende ogen en een hooghartige blik. De stem wordt ietsjes feller, maar nooit hard. Mocht ik het na drie, vier keer uitleggen nog niet snappen (omdat ik dan een dwarse bui heb) dan houdt ze er mee op en hult zich in stilzwijgen.

Als ik na een tijdje stilte het gewoon wil uitpraten, vang ik bot. Ze kijkt me dan woordeloos strak aan of staat op en loopt weg. In veel opzichten is de Thaise cultuur overheersend.

Nooit hevige ruzie

En wat als ik boos ben op mijn vrouw? Ik bedoel, wij Nederlanders zijn gewend tijdens ruzies te ontploffen, te snauwen, te schelden en/of met dingen te gooien. Eerst uitrazen en dan lekker goedmaken. Maar die volgorde werkt niet bij de Thai. Zij laten zichzelf nooit gaan, dus verwachten van jou hetzelfde. Dus na een fikse ruzie is geen sprake van goedmaakseks.

De deur te hard dichtgeslagen

Ik weet nog toen mijn vrouw net in Nederland woonde we ruzie kregen. Geen idee waarover de ruzie ging en dat doet er ook niet toe. Ik had er even genoeg van en trok mijn schoenen en jas aan, schreeuwde dat ik een blokje om ging en sloeg de voerdeur net iets te hard dicht. Dom…

Want de weken er na hebben we het nauwelijks over de inhoud van de ruzie gehad, maar steeds maar weer over die deur die tijdens de ruzie ik te hard dichtsloeg en dat ik had geschreeuwd. Iedere keer dat ik de voordeur dicht deed, krimpt ze ineen met haar wijsvinger voor haar mond. Ssssst… voorzichtig! Dat was dan wel weer grappig.

Ik heb ook wel eens van pure frustratie een keer gestampt met mijn voet. Nou, mijn vrouw keek of ze water zag branden. Weet ik veel dat stampen met je voeten een van de ergste dingen is die in je in Thailand kunt doen tijdens ruzie? Dus dat werd wekenlang weer geïmiteerd. Daar lachten we dan we weer om.



Stille ruzie is de Thaise oplossing

Als je vrouw menstruatie heeft? Of wanneer ze – net als Nederlandse vrouwen – ruzie gaat zoeken? Heb ik geen last van. Als mijn vrouw chagrijnig is dan gaat ze me automatisch uit de weg. En als ze wel bij me in de buurt is, dan is ze weinig spraakzaam.

Te gek, hoor ik je denken! Nou, laat ik u uit uw droom helpen. Soms is een ruzie gezond voor een relatie. Je leert elkaar kennen. In boosheid zeg je niet alleen stomme dingen, maar ook zaken die hout snijden.Waar je de relatie kan verbeteren. Nog belangrijker: je leert elkaars grenzen kennen. Er wordt emotie getoond, het is een uitlaadklep. En dat gebeurt bij ons thuis niet. Is het stom dat ik wel eens goede ruzie mis?

Thai zijn geobsedeerd met ziekten: ‘Iek ben pferkouden’

Uiteraard zijn niet alle Thai gelijk en heb je veel verschillen. Maar misschien herken je dit wel: Thai zijn geobsedeerd met ziekten. En ziek zijn.

Van de week ging op het werk mijn mobieltje af. Ik zag aan de nummerherkenning dat het mijn vrouw was. ‘khap’ klinkt een klein dun stemmetje aan de andere kant. ‘Mai sabaai’ is het antwoord als ik vraag hoe het met haar is. ‘Uche uche… ik ben ziek…. snif…’

Nou ziek, dan noemen we in Nederland een flinke verkoudheid. Dat zag ik toch echt verkeerd. Ze was ziek. En goed ook! Of we naar de dokter konden gaan. Toen ik haar vertelde dat de dokter haar al zag aankomen en vermoedelijk hard zou lachen, keek ze me verbaasd aan. ‘Wanneer gaan de mensen dan hier naar de dokter?’

In mijn kont?

In Thailand had ik eens een huidallergie opgelopen nadat ik een waterval had bezocht en gefotografeerd. Overal van die kleine rode jeukende bultjes… Ja echt overal! Ik werd gek van de jeuk, liep de hele dag te krabben. Mijn vrouw sleurde me de volgende dag naar het plaatselijke ziekenhuis, waar de dokter mijn huid amper een blik waardig gunde en direct met een brede glimlach met spuit kwam aanzetten.

Ik rolde mijn mauw alvast op, maar de glimlach van de dokter werd nog breder en bijna schaterend bracht ie uit ‘nai tooth’. In mijn kont? Mijn gezicht was blijkbaar erg zuur want zowel de dokter als mijn vrouw kwamen niet meer bij. Vervolgens kreeg ik nog een hele dosis pillen mee naar huis, die ik driemaal daags moest nemen. Na een paar uur was de jeuk verdwenen en na twee dagen de bultjes.  Niet raar, van zoveel chemicaliën zou ik als virus ook op de loop gaan.

Zelf apothekeren

Op zich dus niet vreemd dat mijn vrouw, toen bleek dat de dokter haar niet zou helpen, ze zelf aan het apothekeren ging. Wat ze de afgelopen dagen allemaal niet aan pilletjes, poedertjes en drankjes in huis heeft gehaald. Om het nog maar niet te hebben over de huismiddeltjes.

Ze maakt een soort thee van honing, kruidnagel en citroen. Omdat ze ondertussen ook mij al heeft aangestoken en ik ook flink loopt te snotteren, kreeg ik ook een kopje met deze thee voorgeschoteld. Smerig! Echt niet te drinken, bah! Met een zuur gezicht heb ik opgedronken. Daarna begon mijn maag te draaien en ik kreeg het bloedheet. Maar toegegeven, het werkte wel. De volgende dag voelde ik me een stuk beter.

Thai zijn geobsedeerd met ziekten

Het gekke is dat het bij mij vrouw niet aanslaat. Die loopt nog steeds te sniffen en snuiven dat het een lieve lust is. En met een gezicht al een oorworm. Al die middeltjes die ze gebruikt lijken niet te werken. Maar dat weerhoudt haar niet om ze te gebruiken. Hup daar gaan weer drie kruidenballetjes de keel in.  Echt, Thai zijn geobsedeerd met ziekten.

De Thaise liefde van een Thaise vrouw

Iedereen die wel eens een relatie heeft gehad met een Thaise vrouw weet dat de Thaise liefde grenzeloos lijkt. Zorgzaam, lief, teder, vrouwelijk. Niets lijkt haar te veel om voor jou te doen. Totale aanbidding bijna, je voelt je als man niet alleen op de eerste plaats staan, maar bijna goddelijk. Maar zoals zo vaak, is niets wat het lijkt.

Ik ben al weer een tijdje getrouwd met mijn Thaise vrouw, In die tijd is er het nodige veranderd. Ik herinner me nog goed, dat ik mijn hotel in Bangkok gegeneerd onder de douche stond, met mijn aanstaande vrouw (dat wist ik toen nog niet) op haar knieën om mijn de voeten te wassen. Ik trok haar naar boven, want dit vond ik fout.  Daarop werd ze boos omdat ik haar het recht ontnam om voor mij te zorgen.

Thaise liefde wordt meer, de zorgzaamheid minder

Ik plaag mijn vrouw nog wel eens met dit voorval, want deze zorgzaamheid is er niet meer bij. Soms moet ik zelfs weken wachten en zeuren om eens een Thai massage te krijgen. En als ik dan teveel heb gezeurd, dan is die extra pijnlijk. Maar ze masseert me dan wel met die mooie Thaise glimlach, dat dan weer wel.

Net als in elk huwelijk treedt ook in een verbintenis met een Thaise vrouw de dagelijkse sleur in. Werk, school, sociaal leven. De eerste weken met haar in Bangkok en haar eerste maanden in Nederland worden echo’s van een voltooid verleden tijd. En de druk van het dagelijks leven steelt de tijd die je eerst alleen voor elkaar had.  Het is in elke relatie hetzelfde, of je nu een Nederlandse vrouw hebt of eentje uit het Verre Oosten.

De Thaise liefde verandert

Niet alleen onze relatie is veranderd, ook mijn vrouw. Het kleine dametje die het leuk vond om een mooie jurk aan te trekken en met mij te gaan pronken is veranderd in een grote plaaggeest. Ze vindt niets leuker dan mij, als ik zit te werken, de krant te lezen (ook werk), of nieuws zit te kijken (ook al werk!) ineens aan te vallen en me overal te bijten. Met pretoogjes kijkt ze me aan. En ik zie ook iets anders… liefde!

Was er dat eerst niet dan? Natuurlijk wilde ik mezelf doen geloven dat ik diezelfde flikkering van verliefdheid in de eerste weken na onze ontmoeting ook al gezien had. Maar ik weet nu wel beter. Het werkt bij Thaise vrouwen, en vermoedelijk op veel andere plaatsen in deze wereld, anders.

De eerste vraag die een Thaise vrouw zich afvraagt is: “Kan jij wel voor mij en mijn familie zorgen?”.  Je mag dan Brat Pitt of Tom Cruise heten, maar als je geen goeie baan hebt of geen geld op je spaarrekening hebt staan, dan lopen deze Thaise Schatjes je zo voorbij. Hoe knap je er ook uitziet.

thaise liefdeThaise liefde in “Spuiten en Slikken”

Ik zag eens een aflevering van ‘Spuiten en Slikken’ van BNN waar presentator Filemon Wesselink Thailand aandeed. Hij had een gesprek met een Ierse man die zijn Thaise bruid via internet had ontmoet. Rechtstreeks van het vliegveld ging het naar de huwelijksaltaar en werd de verbintenis gesloten.

‘Ze kennen elkaar nauwelijks een paar dagen”, stelde de jonge BNN-verslaggever vast. “Hoe kunnen die nu verliefd zijn?” vroeg hij aan zijn cameraman. Ik gilde tegen de tv: “Je oma keek ook eerst in de portemonnee van je opa voordat ze met hem trouwde”. De buren bonsden op de muren ten teken dat ze me begrepen.

Ik snap Filemon wel: wij zijn zo rijk dat in een relatie alleen de liefde telt. We hoeven ons namelijk nauwelijks zorgen te maken over de toekomst. Dat komt wel goed. Voor heel veel andere plaatsen in de wereld is een huwelijk vooral een manier om samen door het leven te gaan. Dat leven dragelijker te maken. Met liefde koop je geen brood om je kinderen te voeden. En de huurbaas zal met een beetje liefde ook geen genoegen nemen. Mwah, misschien fysieke liefde wel.

Thaise liefde is respect

Dat Iers-Thais echtpaar is nu zes jaar samen. En het gaat nog steeds goed. “Hij respecteert mij en zorgt erg goed voor me”, stelde de Thaise toen Fhilemon vroeg of ze van elkaar hielden. Ze vervolgde: “Ik denk wel dat hij veel van me houdt en ik van hem”.  Glimlachend, maar je zag dat ze het een rare vraag vond. Niet belangrijk, hij slaat me niet, en we hebben goed leven. Wat nou liefde? En dat ze nog steeds bij elkaar zijn, bewijst hun gelijk. Hoeveel relaties die gebaseerd zijn op liefde stranden niet al eerder?

Laat dit verhaaltje een waarschuwing voor alle mannen zijn die voor de liefde naar Thailand gaan. O ja, je komt meters boven de grond zwevend van verliefdheid terug. Ogen wazig glanzend, maar dat ziet niemand, want ze zitten verstopt achter je roze bril.

Thaise vrouwen zijn namelijk meesteressen in de verleidingskunst, vrijwel geen man is tegen ze bestand. Maar denk niet dat ze ook hoteldebotel op jou zijn. Misschien, als je braaf bent en hard werkt, je best doet om voor haar en de familie te zorgen… ja misschien dan komt de liefde.

De eenzaamheid bij Thaise vrouwen

eenzaamheid bij Thaise vrouwen Ze doen vaak gezellig, speels en vrolijk. Maar het bestaan in west-Europa zorgt voor veel eenzaamheid bij Thaise vrouwen.

Dat ze zo vrolijk doen, wil nog niet zeggen dat ze het zijn. De opvoeding van Thai zorgt ervoor dat ze hun gevoelens niet snel laten zien. Wel als het om boosheid gaat, of jaloezie, maar niet over ongelukkigheid of verdriet. Dat heeft alles te maken met hun cultuur van ‘gezichtsverlies’.

We zien de eenzaamheid bij Thaise vrouwen niet

Westerse mannen doorzien die eenzaamheid bij Thaise vrouwen niet, want hier in België en Nederland beoordelen we mensen op hun gedrag. “Als ze vrolijk doen, dan zullen ze wel vrolijk zijn”. Dat doen we zelf namelijk ook. Zijn we chagrijnig of boos, dan laten we dat ook zien. De een wat meer dan de ander, maar dat we het laten zien staat vast. Dat doen de Thaise vrouwen over het algemeen niet.

Het niet in contact staan met je gevoelens, zoals Thai veel doen, kan al zorgen voor somberheid en vlakte. Dat ze in een land zijn waar ze de taal niet goed beheersen, de cultuur niet snappen, het regenachtig en koud is en hun familie en vrienden missen maar dat de eenzaamheid bij Thaise vrouwen alleen maar erger wordt. En ook dar ze vrienden moeten maken waar ze zelf niet voor kiezen (vrienden van jou én Thai waar ze in eigen land nooit contact mee zouden leggen).

eenzaamheid bij Thaise vrouwen Wat kun je doen?

Het valt me op dat veel mannen met een Thaise vrouw het niet alleen niet doorhebben, maar ook de Thaise vrouw de westerse cultuur niet uitleggen. Dat wij hier wel gevoelens laten zien (en dat dit ook heel gezond is). Dat ze nu in Europa is en dat dit betekent dat zij zich ook beter kunnen aanpassen. Vaak blijven Thaise vrouwen in hun eigen cultuur hangen (en klagen dat hun man daar niks van begrijpt) en hun partner laat het zo.

Gemakzucht, schat ik zo in. Ik deed het vroeger ook. De gedachte dat ze zich meer thuis voelt als ze zich met hun eigen cultuur omgeven. Dat dit nu juist de eenzaamheid bij Thaise vrouwen veroorzaakt hebben we niet door.

Praten

Kijk eens in je omgeving. Welke Thaise vrouwen zijn oprecht gelukkig (kijk maar goed, je kunt het zien). Dat zijn toch overal de vrouwen die zich aangepast hebben. Een beetje verwesterd zijn. Ga het gesprek met je vrouw aan, leg het uit. Lastig, weer ik. Da’s geen reden om het niet te doen. Accepteer niet dat ze blijven hangen in eigen cultuur.